In het Franstalig onderwijs start er een proefproject om het zittenblijven voor kinderen van 5 tot 8 jaar af te raden of zelfs af te schaffen. Het onderwijs zou in cycli georganiseerd worden. Binnen een cyclus kan niet meer gedubbeld worden, alleen op het einde ervan.
Ook aan Vlaamse kant wordt in deze richting gedacht. Het katholieke onderwijs is voorstander van het idee om meer met niveaugroepen te werken in plaats van met leeftijdsgroepen Als een kind voor een bepaald vak niet mee is, kan het in die volggroepen extra worden begeleid, zodat het aan het eind van de rit alle eindtermen haalt.
Ook het gemeenschapsonderwijs vindt dat het traditionele jaarklassensysteem veel te weinig rekening houdt met de individuele verschillen in de ontwikkeling bij kinderen. Ook hier is er een pleidooi om eerder ontwikkelingsgericht te werken in plaats van te kijken naar jaren en leeftijden.
Wat denkt u? Zou het systeem van zittenblijven best worden afgeschaft voor jonge kinderen of blijven we beter bij het bestaande systeem? Moeten scholen meer mogelijkheden krijgen om leerlingen individueel bij te werken, of is zo een systeem onbetaalbaar? Moet de prioriteit in het onderwijs niet eerder naar andere zaken gaan? Wordt het werken met cycli of volggroepen niet veel te verwarrend voor de kinderen en de ouders?
Discussieer met ons mee.
@Allen: deelnemen aan deze discussie impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod
01/09/2011 om 13:25
Het principe om in niveaugroepen te werken, met de bedoeling om elke groep de eindtermen te laen halen, is op zich best ok. Maar daar zal een hele cultuuromslag voor nodig zijn om leraren het onderscheid bij te brengen tussen dit principe en de aloude strategie waarbij de sterke, middengroep, zwakke elk bij elkaar gezet worden om dan dezelfde leerstof aan een ander tempo aan te bieden en gegarandeerd met verschillende uitkomst bij het einde van een opleidingsfase uit te komen. Wie veel heeft zal veel krijgen, zei Matthëus …
De investering zal dus minder naar nieuwe ’structuren’ en meer naar ‘nieuwe aanpakvormen’ moeten gaan. Hoogtijd dat er een Steunpunt GOK (terug-)komt om die expertise beschikbaar te stellen op een snel inzetbare wijze bij scholen waar men zich engageert om gelijke uitslagen te bekomen…
01/09/2011 om 14:19
Elk kind heeft in principe recht op aangepast onderwijs, in functie van zijn capaciteiten en ontwikkelingsniveau.
Het heeft geen zin om één programma voor iedereen, alle niveaus, voor te schotelen.
Leerkrachten moeten dit managen, het onderwijs moet in aanzienlijke mate interactief zijn, ik denk hierbij aan het Freinet-systeem.
Laat aangepaste informatica hier een rol in spelen, geef elk kind een PC én de verantwoordelijkheid om een bepaald niveau te bereiken, op eigen tempo .
Voer verder een gradueel systeem in waarbij kinderen met gelijke ontwikkelingsniveaus elkaar kunnen vinden. Het heeft echt geen zin om kinderen met een iq van bv.80 en 130 samen te laten werken.
Het ex-cathedra doceren kan dan worden afgebouwd. In een dergelijk systeem is zittenblijven overbodig.
01/09/2011 om 14:27
In Polen passen ze dit systeem toe, en het werkt zeer goed daar.
Ik moest 2 keer dubbelen in de humaniora, leraren hebben meerdere keren duidelijk gemaakt dat ik tot de “zwakkere” groep toebehoorde en zeker niet ver ging geraken op school. Vandaag zit ik in m’n laatste jaar op unif’ , terwijl sommigen v/d vroegere “topleerlingen” zelfs geen hoger onderwijs diploma op zak hebben. Dubbelen brengt dus niet altijd een meerwaarde….
Het systeem van cycli lijkt mij OK, het is een goede balans tussen ‘herkansing’ binnen dezelfde klasgroep en onvermijdelijk dubbelen (als het echt nodig is).
Maar de mening v/d leraren zal zeer belangrijk zijn, want het is inderdaad een complete omdraai v/h huidige systeem. Als het ingevoerd wordt, dan liefst in samenwerking met alle gemeenschappen want anders wordt het onderwijs in België te onevenwichtig. Ofwel wordt het overal toegepast ofwel helemaal niet, maar geen half-een-half!
Benieuwd hoe het zal aflopen!
01/09/2011 om 15:08
Volledig mee eens: het huidig systeem van jaarklassen stoelt op geen enkele pedagogische of psychologische evidentie;
het werken met niveaugroepen daarentegen, telkens passend per vak (rekenen, taal, lezen, edm) heeft volgens mij niets dan voordelen en is zeer zeker ook goed in te voeren.
01/09/2011 om 15:53
Prima idéé, jaarlijks worden tienduizenden kinderen tegengehouden omdat ze zwak zijn in bv Frans, terwijl ze misschien een onwaarschijnlijk muzikaal gevoel hebben .. maar dat heeft men natuurlijk niet in de gaten. Gewoon dubbelen is de oplossing …
1. Onwaarschijnlijke energie en tijdverspilling
2. Miljarden verlies voor de overheid wel een manier om je klassen vol te houden natuurlijk. Ik spreek uit ondervinding.
3. Demotivatie van deze kinderen omdat ze niet de “vereiste” standaard kwaliteiten hebben
01/09/2011 om 16:22
Heel mooi idee in theorie.
Maar wie wint er echter bij het idee van een 12 jarige slimmerik die samenzit met een 16 jarige idioot.
School = samen een ontwikkeling doormaken. De leefwereld van deze 2 leeftijden is onvermijdelijk totaal verschillend.
01/09/2011 om 16:41
Zittenblijven heeft weinig of geen effect, als je de internationale vergelijkende PISA onderzoeken nakijkt. Maar dan het pleidooi houden voor niveau groepen i.p.v. leeftijdsgroepen is eigenlijk een andere manier van hokjes maken invoeren. Van leerjaarklassensysteem naar leerstof niveau groepen. Op die manier zet je kinderen opnieuw in zogenaamd zo homogeen mogelijke groepen samen.Dit realiseren is eveneens een illusie. De uitdaging ligt erin om juist zo gedifferentieerd mogelijk te werken in een klas. Leerlingen samen met zijn leeftijdgenoten, toch zo geïndividualiseerd mogelijk benaderen binnen eenzelfde groep. Anders blijven kinderen met een leerstoornis of handicap altijd ’speciaal’ en afgezonderd van hun leeftijdsgenoten. Laat kinderen met hun leeftijdsgenoten zitten, zodat zij ook onderling de diversiteit van kunnen en niet kunnen kunnen samen leggen met de diversiteit van ‘een toffe’, een schuchtere, ‘een durver’, enz… Pas zo zullen kinderen vanuit hun klassituatie respect en waardering voor mekaar leren opbrengen.
Niet zittenblijven is juist de weg om wél met leeftijdsklassen te werken en binnen die leeftijdsgroepen ieder op zijn kunnen te waarderen en onderwijs te bieden. Zoiets noemen ze ‘Inclusie’. Om dat waar te maken, zal er organisatorisch in scholen nog wel één en ander moeten gebeuren en zal men de huidige spelregels om personeel en middelen aan scholen toe te kennen grondig moeten herzien. Als je dan binnen die ‘leeftijdsgebonden’ benadering af en toe in gedifferentieerde subgroepjes werkt, dan zal dat één van de benaderingswijzen blijken te zijn, naast vele andere, om elk kind op zijn waarde te erkennen en respectvol te benaderen.
Dus eigenlijke: zittenblijven, neen- leeftijdsgroepen, ja - niveau groepen, soms. Elk kind binnen een groep op zijn eigenheid erkennen en benaderen, altijd.
01/09/2011 om 16:41
Ik denk dat er meer differentiatie moet komen in ons onderwijs. En al mogen kleinere klasgroepen op zich dan weinig invloed hebben op het niveau. Ze hebben zeker wel invloed op de mogelijkheid van de leerkracht om intensief te differentiëren. Aangepaste leerprogramma’, handelingsplannen en rapportering vergen veel tijd.
Een goede integratie van pc’s in de klas kan daarbij helpen. Ik vind het opvallend dat er relatief weinig programma’s bestaan die de leerlingen zelf duidelijk volgen en rapporteren. En als ze al automatisch het niveau aanpassen, gebeurt dit vaak enkel door het tempo te verhogen. Soms heb ik het gevoel dat er in het DOS-tijdperk meer van zulke software bestond. Nu is het vaak vooral ‘leuk’.
Een ander aspect, dat hier ook reeds werd aangehaald, is dat de focus al te vaak op de traditionele vakken ligt. Een kind dat goed is in techniek zal daar, ondanks de nieuwe eindtermen, in niet al te veel scholen betere punten (nog zo’n belachelijk concept) mee scoren.
01/09/2011 om 16:47
In Denemarken bestaat het systeem zeker al 20 jaar; mogelijk langer. Zelf ben ik een voorstander op de mogelijkheid op een jaar kunnen over te doen; tal van oorzaken kunnen aan de basis liggen van een slechte prestatie: scheiding ouders, ziekte, slecht liggen in de groep, persoonlijke problemen. Het zal economisch wel goedkoper zijn om meteen het kind te laten zakken qua niveau, maar zo kunnen talenten verloren gaan; veel schrijvers en intellectuelen danken hun latere werklust aan een jaartje of twee jaartjes thuisblijven in hun kindertijd, vaak ontwikkelt het kind dan een zelfstandig onderzoek en een meer tolerante of complexe persoonlijkheid. Het is nu reeds mogelijk -in ons systeem- om de waterval te volgen en niet te dubbelen, wie hoog genoeg begint kan vaak afdalen; maar een mens leeft maar één keer, daarom moet het mogelijk zijn zich levenslang te herscholen en dat is in ons systeem mogelijk, gelukkig maar; ik zou verder niet te veel van de klassieke systemen afpeuteren, op den duur kan dit tot verwatering leiden, wat niet betekent dat innovatie noodzakelijk is; veel jongeren vervelen zich tijdens de schooltijd in de klas; er moeten daarom technieken uit Steiner etc… geïntegreerd worden; ik zou ook van op zeer jonge leeftijd de kinderen met de handen laten werken, in alle richtingen, niet veel, niet zwaar, maar iets …. er kan ook niet genoeg sport op school gegeven worden -naast meditatietechnieken ipv uitsluitend medicatie bij ADHD-stoornissen, maar ook bij de reguliere studenten; in het Oosten wordt het Griekse gezegde: “een gezonde geest in een gezond lichaam”; het meest efficiciënt toegepast (Het Boeddhisme en het Taoïsme zijn geen godsiensten maar integratiescholen of zelfontplooingsscholen)!
Ik pleit ook voor meer etymologisch onderzoek in alle vakken; de kinderen leren wat de stam is van een woord, Grieks en latijn kunnen zo in alle richtingen voor een stuk aangeleerd worden zonder aan iedereen de grammatica te leren; het is cruciaal om juist te leren te redeneren dat men de wortels van de woorden begrijpt, dan zal men geen onwaarheden verkondigen later.
01/09/2011 om 17:20
S. De Smedt,
uit uw verhaal ( 2x dubbelen) leid ik juist wel af dat dubbelen helpt.
Door te dubbelen heb je niet alleen bepaalde leerstof/vaardigheden 2x aangeleerd gekregen,
maar je hebt nieuwe leerstof en vaardigheden kunnen aanleren op een leeftijd waar je er klaar of rijp voor was.
Je bent dus aan unief begonnen als je 19 of 20 was ipv toen je 17 of 18 was.
Lijkt me een groot verschil.
Vooral omdat slagen in het hoger onderwijs niet alleen kwestie van IQ is,
maar veeleer een kwestie van motivatie en doorzettingsvermogen.
Ik heb rond 1980 aan KU Leuven studenten met onderscheiding weten stoppen in 1ste licentie.
En nu zie ik er veel jongeren eens proberen aan de unief, maar na 1, 2 of 3 maanden geven ze al op en kiezen voor
een richting in een hogeschool. Niet voor niets stelt rector van de UA een voorbereidingsjaar voor. De opleiding
in de middelbare school is niet altijd een voldoende voorbereiding, en goede resultaten geven echt geen garantie op succes!.
En algemeen bekend is dat het middelbaar onderwijs soms nog te traditioneel een pakketje leerstof van buiten leren is; Wie goed kan van buiten leren, scoort goed. Hoe je best iets memoriseert wordt niet voldoende aangeleerd. Te weinig inzicht verwerven.
Ik ken alleen maar leraren die les geven en de volgende les ondervragen, of om de klas te pesten plots overhoren als het niet stil genoeg is. Maar bijvoorbeeld aan het begin van de les aankondigen dat op einde les een toets zal volgen heb ik nog niet gehoord.
Voorbeeld geen 20 min les, geen 10 minuten kans om het nog eens te bekijken, geef kan op het stellen van vragen, en dan een toets op inzicht. Dat zou veel kunnen zeggen over wie slaagkansen heeft in het hoger onderwijs.
01/09/2011 om 17:21
In een, naar ik vermoed, belangrijk aantal omstandigheden kan zittenblijven wel degelijk nuttig zijn. Zo bijvoorbeeld in de situatie waar een kind niet slaagt bij een gebrek aan inzet voor zijn studie. Het zou fout zijn altijd toe te geven aan gemakzucht en zo talent niet te benutten. Het is niet omdat er tijdens een bepaalde levensperiode (en dan dikwijls nog de meest verstoorde) een verkeerde studie-attitude was, dat dit altijd zo blijven zal. Falen is een deel van het leven en moet niet ten allen prijze vermeden worden.
01/09/2011 om 17:50
Wat mij een beetje verwondert is dat men het nagenoeg uitsluitend heeft over het middelbaar onderwijs of het onderwijs tussen 12 en 18 jaar, precies of er zijn geen problemen, geen energieverspilling, geen tijdverspilling en “miljarden” verlies, enz op de hogere niveau’s. Heeft volwassen worden niet te maken met zelfkennis van zijn eigen gaven en zwakten, het herkennen, het erkennen en daarmee verstandig omgaan. Ik ken veel intelligente (en gediplomeerde) mensen die onverstandig handelen en omgekeerd veel minder intelligente mensen welke verstandig handelen. Ik ben geen leerkracht, maar vindt dat die verantwoordelijkheid inzake zelfkennis en daarmee omgaan niet alleen bij leerkrachten zit, maar evenzeer bij ouders.
01/09/2011 om 18:17
Met niveaugroepen werken is kinderen opdelen in slimme, gemiddelde en minder begaafden. Dat is niet goed. Kinderen moeten van kleins af opgroeien met anderen die andere, meer of mindere gaven hebben. Aan haantjes voorruit en achterblijvers hebben wij geen boodschap. Behoudt de mix zoals de maatschappij is samengesteld. Later moet men ook met iedereen kunnen omgaan.
01/09/2011 om 20:21
Al dan niet zittenblijven is een complexe aangelegenheid. Een voorbeeld. In het Franstalig onderwijs werd het zittenblijven in de eerste graad secundair onderwijs in 1995 afgeschaft. Het resultaat was dat er in de verdere leerjaren veel meer afhakers en leervertraagden waren dan voorheen. De leerlingen voelden geen prestatiedruk meer en ook de leerkrachten voelden zich minder verantwoordelijk omdat toch alle leerlingen automatisch overgingen naar het tweede jaar. Volgens PISA zitten in Vlaanderen nog 72 % leerlingen op leeftijd, in het Franstalig landsgedeelte en in Frankrijk waar het overzitten in de eerste graad werd afgeschaft, zitten amper 54 %, resp. 59 vijftienjarigen nog op leeftijd. We moeten o.I. enerzijds proberen om het zittenblijven te voorkomen door de kwaliteit van het onderwijs te verhogen en door een degelijk achterstandsonderwijs - vooral in het kleuter- en het lager onderwijs. Ons zorgverbredingsbeleid en onze NT2-aanpak zijn nog steeds ondermaats en ondoelmatig. Anderzijds kan b.v. overzitten in een eerste of tweede leerjaar lager onderwijs heel zinvol zijn. Overzitters die op het einde van het jaar geboren zijn, zijn overigens maar een paar dagen of weken ouder dan bepaalde medeleerlingen.
01/09/2011 om 21:36
Het zal wel aan mij liggen, maar dit lijkt me zo’n typische zachtgekookte eitjes in geitewollen sokken discussie. De hele aandacht gaat naar de kneusjes, de sukkeltjes en over de kinderen (en jonge volwassenen) die normaal, goed of prima presteren, praat geen mens. Nergens lees je ook maar een woord over de effecten van zulke maatregelen op de school- en andere loopbanen van het overgrote deel van onze jeugd. Blijkbaar zijn die volgens onze onderwijsguru’s oninteressant.
Volgens mij bereik je met zulke sleep-iedereen-er-door maatregelen enkel en alleen een duidelijke nivellering naar beneden. Alsof het doorsnee niveau van onze schoolverlaters, zoals elke HR afdeling kan bevestigen, al bedroevend laag is.
01/09/2011 om 22:14
Het idee van niveau groepen is niet echt nieuw te noemen. Dit principe wordt reeds lang toegepast in het bijzonder onderwijs , en persoonlijk kan ik het weten. ik heb immers zelf een kind in dit onderwijssysteem zitten. Groepen van kinderen van 6 tot 10 jaar variërend zijn daar geen uitzondering. In deze klassen wordt het niveau aangepast aan elk kind appart. dit aangepaste onderwijs kost per leerling minimum 3 x zoveel geld als een leerling in het gewone onderwijs, dus dit is op financieel vlak bijna onbetaalbaar voor de overheid. Een ander bijkomend gevaar is dat je het niveau van kinderen die wel goed kunnen studeren naar omlaag gaat halen en dit kan nooit de bedoeling zijn. Reeds nu trekken veel leerkrachten aan de alarmbel om te waarschuwen voor de daling van de onderwijskwaliteit.
01/09/2011 om 23:35
@ F.Alpaert
Hoe weet u dat 2 keer dubbelen positief is geweest voor mij (en voor anderen)??
Het zijn juist tijdens die jaren dat ik mij het meest depressief in mijn leven heb gevoeld. 1 keer dubbelen heeft mij in een neerwaarste spiraal doen belanden, en daardoor moest ik een 2de keer een jaar overdoen. Die jaren hebben mij absoluut niets bijgebracht, behalve extra (en onnuttig) schoolwerk. Op sociaal vlak werd het ook zeer moeilijk, als tiener werd ik sowieso uit de groep gehouden, terwijl dat vroeger voor het dubbelen niet het geval was.
Dus mijn pleidooi voor zo’n systeem EN tegen dubbelen is toch in zekere mate correct, zeker op sociaal vlak!
Het is belangrijk de kinderen en jongeren een kans te geven zich te herpakken zonder dat ze daarvoor op sociaal vlak gestraft worden.
Met zo’n systeem zullen leerlingen juist gemotiveerd worden en genoeg tijd krijgen om zich te herpakken (2-3 jaar ipv 1 jaar).
02/09/2011 om 08:39
Ik vrees dat dit de zoveelste zgn “democratische” en “op maat van het individu” gesneden maatregel is die alleen maar een nivellering naar beneden oplevert. Het lijkt me een typisch “linkse” maatregel : overdreven geloof in maakbaarheid en de idee dat de organiserende overheid alles moet oplossen. Het verschil tussen een kind van 6 dat in januari cq december geboren wordt is zeer groot, maar waar trek je de grens ?
Ik zie hetzelfde gebeuren als aan de universiteit nu :gelijke kansen ontaardde in de mogelijkheid tot het “meenemen” van vakken naar een volgend jaar. De studieduur neemt toet omdat de student het “probleem” voor zich uit kan schuiven zonder te “buizen”, m.a.w. zonder de confrontatie met zz. te moeten ondergaan. Een samenleving heeft functioneringsnormen, en ook het onderwijs is normerend. Iedereen heeft recht op maximale kansen om die norm te halen, maar als het niet goed is is het niet goed en moet je herbeginnen. We mogen vooral niet afleren met tijdsnormen te werken. Iets moet geregeld zijn tegen dan, of over die tijdspanne. Indien niet, jammer maar helaas. Als alle betrokken de gepaste conclusies trekken en de juiste oorzaken identificeren is een jaar overzitten geen drama. Zeker niet als de leerling of student tot de conclusie komt dat hij een beetje harder zal moeten studeren, wat ongetwijfeld maar al te vaak de zeer eenvoudige oplossing is van het “probleem”.
02/09/2011 om 09:26
Help !!!
Een actueel en intriest voorbeeld van dit beleid hebben wij gisteren en vandaag moeten meemaken.
Onze zoon moet zijn laatste jaar secondair overdoen omdat hij, moegetergd door de de vakleerkracht, het niet meer kon opbrengen on duits te in te studeren. Algemeen haalt hij zonder veel inspanning toch nog meer dan 65 procent.
Zijn laatste jaar zou hij overdoen in een andere school. Doch gisteren en vandaag konden wij hem niet terug naar school krijgen. Mentaal zit onze zoon zo diep in zak en as dat hij zichzelf niet meer kan motieveren om nogmaals zijn jaar te herdoen.
De school heeft vorig schooljaar geen enkele moeite genomen om het sluipende probleem aan te kaarten, onze opmerkingen werden steeds in de wind genegeerd.
Oh ja ook dit nog, onze zoon is jammer genoeg hoogbegaafd (CLB) en was in de lagere school en de eerste vier jaar secondair steeds een van de meest gemotiveerde leerlingen, zonder inspanning bekoorde hij tot dan ook tot de top van zijn generatie. Talenten zat, doch daar schiet nu niets meer van over. Ik ben de eerste om zijn koppige houding te verwerpen, maar het onderwijs systeem heeft hier toch een grote verantwoordelijkheid in.
Vandaag zullen we samen met de huisarts zoeken waar en welke psychologische opvang mogelijk is, terwijl een motieverende school omgeving voor hem de enige en simpelste oplossing zou moeten zijn.
02/09/2011 om 14:36
Wie van onze ministers, volksvertegenwoordigers, senatoren, burgemeesters, schepenen, bedrijfsleiders, directeurs, personen met een hoge functie waar dan ook… heeft nooit een jaar moeten overzitten ?
In heel veel gevallen is dat een goede zaak geweest. In andere zaken heeft het maar tijdelijk of helemaal niet geholpen.
Een onvoldoende resultaat is lang niet altijd het gevolg van een gebrek aan begaafdheid en talent !
Er zijn enorm veel leerlingen die “het kunnen, maar niet willen”. Naschoolse activiteiten. ’s Avonds televisie kijken in plaats van studeren. Tijdens het weekend stevig uitgaan en niet fris zijn op maandagmorgen. Tijdens het weekend met de familie weggaan…. Hebben de ouders wel voldoende interesse voor de studies? Maken zij het op bepaalde momenten voldoende stil in huis ?
Nemen zij tijdens de contactmomenten contact op met de leerkrachten ? Volgen zij samen met de leerkrachten een strategie om hun zoon of dochter te controleren, te stimuleren ? Het is maar een greep uit de vele stoorzenders die het geconcentreerd studeren verhinderen.
Jammer dat vele begaafde scholieren geen geluk meer vinden in het studeren ! Men mag zich eens 100 % leren inzetten. Een inspanning mag al eens pijn doen. Een gezonde studiepein af en toe !Samen met de klasgenoten aan een project werken.
Sommige “ouderen” - vooral BV’s - hebben geen goed woord over in verband met het internaat vroeger. Maar een zeer groot aantal “anoniemen” beweren dat ze daar hun beslissende vorming hebben gekregen en op de goede weg gezet.
Onder andere de media overspoelen hen met leuke dingetjes, met amuseren, met profiteren… De media en de commerce bieden slaan onze jongeren met zo veel aantrekkelijk aanbod rond de oren, heel dikwijls: schijnwaarden!
Als men onze jongeren eens leert plezier scheppen in de studie ! Vreugde bij het verwerven en verwerken van kennis en inzicht! Op die manier zal zeker een aantal begaafde jongeren niet meer aan overzitten toe zijn.
Er is in Vlaanderen een enorm aanbod aan studiemogelijkheden. Er is al zo enorm veel begeleiding en remediëring.
We gaan toch niet verlangen dat meer dan één miljoen leerlingen individueel wordt onderwezen en begeleid ?
Tegenwoordig schijnt het mislukken van leerlingen meer het gevolg te zijn van het schoolsysteem, van de leerkrachten… dan van de leerling zelf. Studeren vraagt inzet… niet alleen van de leerkracht, maar vooral van de leerling !
Kinderdagverblijf, kinderopvang, voor- en nabewaking, onderwijs, scholen en gebouwen… nog nooit heeft de overheid zo veel geld geïnvesteerd in onze jongeren. En dat is maar goed ook. Maar dan moeten diezelfde jongeren én hun ouders ook op tijd uit hun schelp komen. Er zijn zo veel volwassenen die een druk van bovenaf nodig hebben om te functioneren; onze jongeren hebben die druk misschien nog meer nodig.
En laat men op school eens teruggrijpen naar wat tucht en discipline. Streng, maar niet overdrijven: militaristische strengheid hoeft ook weer niet !
04/09/2011 om 11:23
@ Geert. Jouw voorbeeld toont aan dat sommigen leerkrachten (ik ben er zelf één) soms hun besef verliezen dat ze nog steeds met mensen omgaan. Wat zij doen en handelen kan soms zo een grote impact hebben op jongeren. Een klasgemiddelde van 65% en een tekort voor Duits en daarvoor je hele jaar moeten overdoen?
Ik hoop voor jullie dat dit geen katholieke school was. Bij inschrijvingen die ik vaak doe op onze stedelijke school kom je ook veel te weten bij sommige gangbare laakbare praktijken. Het is ook de fout van de school dat dit probleem niet aangekaart werd of dat er zelfs iets mee gedaan werd.
Zittenblijven kan nuttig zijn voor leerlingen die vooral een gebrek aan inspanning hebben getoond. Maar voor vakken als wiskunde, Frans en Nederlands zou een niveau-systeem gerust ingevoerd kunnen worden maar dat kost zeer veel geld tenzij je heel wat flexibiliteit wil van leraren. Ikzelf zou het niet erg vinden om elke weekdag van 8 tot 6 op school aanwezig te zijn maar praktisch gezien moeten er bij grote scholen dan een extra gebouw komen om alleen al elke leraar of lerares een stoel met een tafel te voorzien om naast het lesgeven te werken.
@ Raymond. Die stoorzenders waar u het over heeft zijn allemaal onder de noemer cultureel kapitaal in te delen. Ik kan er mij vaak aan ergeren dat ouders kinderen op deze wereld zetten en een totaal gebrek aan tijd of moeite doen om bezig te zijn met de studie van hun kinderen: dat gaat al van heel jong (voorlezen), spelletjes spelen, bezig zijn met wat ze moeten doen voor school, aanwezig zijn op oudercontacten, … . Tegenwoordig is het zelf bon ton bij Vlamingen om steeds maar te beweren dat Frans niet belangrijk is en dat is even erg als allochtone ouders die zelf nauwelijks inspanningen leveren om een van de drie landstalen te leren. Waar is de verantwoordelijkheidszin van mensen gebleven?
Ik sta er nog steeds van versteld dat de regels van A-attest, B-attest en C-attest vaak naast zich neergelegd worden door katholieke scholen. Het is onverantwoord om een leerlingen die gemiddeld meer dan 60% heeft te laten overzitten voor een vak. Of drie vakken die liggen tussen 45 en 50%. Statistisch gezien moet je van die vakken alle toetsen en taken eens naast elkaar leggen. Enkele vragen die wat meer gewicht krijgen zouden het eindresultaat boven 50% halen. Als men een “ambetante” leerlingen wil straffen is dit de volledig foute pedagogische manier maar het zijn spijtig genoeg dingen die hardnekkig blijven voorkomen, vooral in katholieke scholen. Ik heb steeds de indruk dat men veel harder moet werken in het stedelijk onderwijs dan vele katholieke scholen, als men teveel “moeilijke” leerlingen heeft dan spuwt men ze op een of andere manier uit. Dat kan toch echt niet de bedoeling zijn? Kan daar eens niet aan gedaan worden?
En voor wie mij zou neersabelen, ik heb zelf in een katholieke school gezeten en heb een uitstekende opleiding gehad door superleerkrachten voor talen, geschiedenis, wetenschappen en wiskunde. De meeste leerkrachten straalden liefde uit voor hun vak. En net daar ligt de sleutel van het succes volgens mij. Als frustratie je drijfveer is om les te geven stap er dan aub uit. Er is niemand daar mee gebaat. Jonge mensen kunnen wel degelijk geïnspireerd raken door leerkrachten die vol liefde en geduld met hun vak bezig zijn. Maar je moet ook beseffen dat er grenzen zijn en dat niet elk kind kan wat ze zou moeten kunnen volgens de verwachtingen van ouders. Het is geen zwart wit verhaal.
05/09/2011 om 19:32
Ik had het als leerkracht niet beter kunnen verwoorden, Christophe B. Proficiat!
07/09/2011 om 17:22
Samen uit, samen thuis, zei Luc Versteylen over zijn klasgroepen. Hij vond overigens ook dat alle kinderen van een klas een kroontje verdienden. Sommigen omdat ze goed konden rekenen, anderen omdat ze goed konden slapen, en nog andelen omdat ze zo goed konden spleken. Het komt er dus vooral op aan in een klasgroep de stelke en de zwakke punten van de leerlingen te ontdekken en daarop in te spelen.
13/09/2011 om 13:16
@ hugo
Niet alle jongeren ontwikkelen even snel of maken de juiste studiekeuze. Als het niet wil lukken is overzitten dikwijls de beste oplossing. En nu mogen de vrome spreuken van pater Versteylen nog zo mooi klinken, gelijkschakeling is een utopie. Je maakt van een kemel nooit een koerspaard.
05/10/2011 om 05:47
Ik vind het heel erg dat er in al deze geformuleerde antwoorden zo veel taalfouten voorkomen.
Sorry, maar van mensen die zichzelf leerkracht noemen (Christoph B.) zou je toch mogen verwachten dat ze een foutloos tekstje kunnen schrijven.
Een strenge selectie van leerkrachten is de basis van een goed onderwijssysteem !!!!!!
Een kemel kan een koerspaard niet leren hoe je een loopwedstrijd wint ! (Om het met de woorden van René Lenaerts te zeggen).
07/10/2011 om 17:31
@geert
Ik begrijp je vraag voor hulp. Ik was een paar jaar geleden zelf een leerling die uit school werd geworpen, nadat ik een paar jaar eerder verplicht was om mijn jaren te dubbelen (bij mij persoonlijk waren het problemen met mijn ouders en sommige andere leerlingen, waardoor ik depressief werd, CLB had dan later vastgesteld dat ik een relatief hoog iq had, maar later bleek ook dat ik zelf “sociale probleempjes” had).
In mijn mening zijn er te veel dingen die hier een rol in speelden, de klik-cultuurtjes op school, personeel die bang waren hulp in te roepen, dat er soms te veel naar de punten gekeken wordt zonder te kijken naar wat die cijfers betekenden, maar ook hoe men aan die cijfers kwam (bv. als je 1 slechte test hebt om 1 voorbeeld te geven). Daarnaast had ik ook leerkrachten die hun vak niet genoeg beheersten (bv. een slecht beeld hadden van het leerplan of omdat ze hun vak niet genoeg beheersten). Maar dan nog, er zijn veel problemen die blijkbaar niet opgelost konden worden.
Uiteindelijk gebeurd het vroeg of bij sommige leerlingen, ze worden uitgesloten van school en hebben zelf geen zin om naar school te gaan vanwege emotionele druk. De ene wil meer thuis blijven, maar in mijn geval wou ik per se blijven bijleren. En in mijn mening komt vanaf hier het hele systeem mij tegen te werken.
Ik had mij aangesloten bij de VDAB, in hoop een “intellectuele job” (ik ben goed in wiskunde en logica, wat bepaald was uit de iq test) te kunnen uitvoeren. En ondanks dat ik eerst een verwijzing kreeg om iets lastigers te pakken omdat ik goed was in wiskunde werd mij aangeraden iets lastigers te pakken. Daar was ik geslaagd voor de opleiding, maar had weer veel frustraties, en kon daarmee onder ander geen job vinden (weer emotionele druk) en daarnaast had je bij veel bedrijven ofwel een diploma nodig (dat zien bedrijven natuurlijk graag) of ervaring (omdat ze geen tijd willen steken in het opleiden).
Conclusie, ik had ook geen werk, dus het systeem werkte mij weer tegen. Over het ganse verhaal zit er meer achter, maar ik weet persoonlijk niet hoe ik het anders moet verwoorden. Gelukkig ben ik in mijn mening uiteindelijk bij de juiste mensen geraakt bij de VDAB, en nu zit ik te wachten op een alternatief die er hopelijk komt.
Sorry voor de mensen mocht dit verhaal verkeerd of te emotioneel overkomen. Ja, ik ben van bewust dat veel mensen het beste willen doen, maar blijkbaar is het heel lastig om de juiste hulp te kunnen inschakelen. En het enige waar ik nu aan werk is om mijzelf gelukkig te maken, ondanks wat er allemaal gebeurd is