Het artikel 335, eerste paragraaf, van het Burgerlijk Wetboek is door de lezers van het vakblad De Juristenkrant uitgeroepen tot ‘meest verwerpelijke wetsartikel’. Het gaat om het artikel dat bepaalt dat een kind de (familie)naam van de vader draagt, wanneer het kind binnen het huwelijk wordt geboren of wanneer een ‘buitenechtelijk’ kind door de vader wordt erkend.
Jurist Gerd Verschelden verwoordt het in De Juristenkrant aldus: ‘Een duidelijker voorbeeld van ongelijke behandeling van man en vrouw (moeder) is nauwelijks denkbaar. Het gemak waarmee jonge, kritische vrouwen – zoals rechtenstudentes – die ongelijkheid aanvaarden, heb ik altijd merkwaardig gevonden.’
Tja, wat is er eigenlijk op tegen om een kind de naam van de moeder te geven, die nota bene het kind heeft gedragen? Heeft het met mannelijke trots te maken? Is het gewoon gemakkelijk? Of is het geen discussie waard: “als het kind maar een naam heeft”.
Wat vindt u eran: moet een kind de naam van de vader dragen?
@Allen: deelnemen aan deze discussie impliceert dat u insemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus -mod
29/12/2010 om 15:07
Uiteraard niet. Compleet belachelijk.
29/12/2010 om 15:23
@Klaas:de moderator wil uw familienaam ook kennen; lees even de regels - mod
29/12/2010 om 15:25
Ik vind dit ook een uiterst discriminerende bepaling. Een moeder heeft evenveel recht haar naam door te geven dan een vader.
Ik zou eerder pleiten voor ofwel een dubbele naam, ofwel een keuze voor de naam van de moeder of van de vader bij het eerste kind. De volgende (gemeenschappelijke) kinderen krijgen dat ook die achternaam.
29/12/2010 om 15:40
Het is niet te begrijpen dat dit nog steeds wet is.
Of je geeft de naam van vader en moeder, of er een keuze.
Dus : weg met die wet, lopende zaken kan dit regelen, als ze willen…………………….
29/12/2010 om 15:54
Ik heb het altijd afgevraagd waarom dat zo moet zijn.
Laat beide ouders dat in consensus beslissen , desnoods beide achtenamen , met een optie dat het kind dat op latere volwassen leeftijd 1 keer zelf kan laten aanpassen.
29/12/2010 om 15:56
Ik vind het feit dat de vader de naam geeft aan het kind een vorm van erkenning. De moeder heeft van nature een band met het kind doordat ze het negen maanden gedragen heeft, de vader geeft zijn naam door en benadrukt op die manier dat hij de vader is van het kind en ervoor zal zorgen.
Ik zou er niks op tegen hebben als mensen ervoor zouden kunnen kiezen om het kind toch de naam van de moeder te geven, maar ikzelf zou ervoor kiezen om mijn kinderen toch de naam van mijn vriend te laten dragen.
29/12/2010 om 16:11
Waarom zou een kind niet de naam van beide ouders kunnen dragen (zoals het geval is in bijvoorbeeld Denemarken, waar ouders zelf kunnen kiezen wiens achterna(a)m(en) ze hun kind willen geven)?
Een andere nuttige vraag die in dit verband kan gesteld worden, is of het noodzakelijk is dat vrouwen in België de achternaam van hun echtgenoot overnemen? Persoonlijk vind ik dit een ietwat verouderd naamgevingsmodel dat ongelijkheid tussen mannen en vrouwen signaleert. Waarom kunnen man en vrouw bijvoorbeeld niet de achternaam van elkaar overnemen zodat ze beiden hetzelfde heten?
29/12/2010 om 16:47
Er zal altijd iemand gediscrimineerd worden of het nu de vader of de moeder is. Het dragen van beide namen gaat dit alleen maar uitstellen tot op een moment dat er een keuze gemaakt moet worden.
Misschien niet meer de achternaam van de ouders overnemen maar elk jaar 1 achternaam voor alle kinderen die dat jaar geboren worden net zoals er in een zoo een letter wordt gekozen per jaar. Maar ik zal alvast stoppen voor ik het helemaal belachelijk wordt.
Laat dit zoals het is er zijn nog genoeg andere wetten die hervormd en vereenvoudigt kunnen worden die nog meer archaïsche zijn dan deze regel. En wat Katrijn G. schrijft klinkt nog redelijk aannemelijk.
29/12/2010 om 16:48
Of misschien de naam van de postbode ?
29/12/2010 om 16:59
Ja, mijn beide kinderen, 23 en 21 jaar oud hebben mijn naam, de naam van de moeder dus!
Dit was iets dat ik reeds als jonge vrouw wilde waarmaken…. Misschien een beetje feministisch rebels kantje? Ik vond mijn familienaam mooi… en iemand moest die ook een verder leven bezorgen…want ze dreigde een stille dood te sterven? Daarbij is de naam van mijn man was erg moeilijk te schrijven, met twee y, en ck in enz…
Als wij ergens iets bestellen of reserveren dat doet mijn man dat ook altijd op mijn naam.
Hijzelf had er geen probleem mee dat ik dat in die tijd graag wilde… maar zijn familie daarentegen was ander koek. Ondertussen zijn deze plooien reeds lang glad gestreken. Het heeft natuurlijk ook altijd iets met trots te maken, het waren de eerste en enige kleinkinderen langs mijn man zijn kant en daarom begrijp ik hun ontgoocheling wel een beetje.
Wat ons heel frequent overkomt, zelfs bij vrienden, is wanneer ze vernemen of constateren dat onze dochter en zoon mijn naam dragen, dan wordt er verwonderd gereageerd: ” Jaaa, eigenlijk, dat is waar ook, ze dragen uw naam.” Of… “Zijn dat niet Frans zijn kinderen?” Of de roddels die hun werk doen van: “Dat zullen zijn kinderen niet zijn want ze dragen een andere naam…; “Eerlijk gezegd vinden onze kinderen het zelf soms jammer, ze zijn erg trots op hun vader en hun grootouders. Daarom ondertekenen ze altijd hun dingen met mijn naam en die van de vader erbij. Dus, ze geven zichzelf de beide namen. Enkel voor officiële documenten doen ze dat niet. En zo is iedereen content en erkend!
29/12/2010 om 17:05
Sedert de invoering van het rijksregisternummer is een familienaam eerder folklore dan essentiêle data. Uit de tijd van Napoleon dacht ik. Vooral iets met erfrechten bij adel. In recentere tijden was het vaders trots dat de kroost de naam kreeg. Een zoon kon de naam verderzetten etc… Maar met de vele nieuw-samengestelde , of zelfs meermaals hersamengestelde gezinnen is het soms onprettig geconfronteerd te worden met “vreemde” familienamen in een nieuw gezin. In sommige families komt men nogal eens discriminerend uit de hoek daarover. Het zou misschien het gemakkelijkste zijn om gewoon geen familienaam meer te geven, of die per kind vrij te kiezen.
29/12/2010 om 17:06
Ik vind de Spaanse manier wel geschikt waarbij het kind zowel de naam van de vader als van de moeder draagt, evenwaardige inbreng en geen naamsverwarringen meer mogelijk.
29/12/2010 om 17:19
Persoonlijk vind ik dit een non-issue. Iets dat ergens volledig achteraan het lijstje moet bengelen qua zaken die dan misschien -maar zeker niet verplicht- veranderd moeten worden.
Er zijn belangrijker zaken om weg te werken zoals bijvoorbeeld het gelijk-loon-voor-gelijk-werk-fenomeen. Dat is een discriminatie die weg moet, maar welke naam de kleine draagt? Wie ligt daar nu wakker van? Zeker de kleine niet.
En als we dan toch voorstellen maken: naam van de vader voor de jongen, naam van de moeder voor het meisje. De beide achternamen is onhandig, zeker als beide ouders al een lange achternaam hebben (zoals bij mij het geval is) en al helemaal als de volgende generatie nog eens hetzelfde doet want je kunt nu eenmaal niet zomaar één of meerdere achternamen van de grootouders laten vallen hé?
(theoretisch gezien zou je zo na twee generaties uit kunnen komen bij Van Couwenberghe-Bogaert-Desander-Spegelaere. Echt praktisch hoor! Om over de discussies van volgorde maar te zwijgen)
Is dit echt iets wat we nodig hebben? Of wordt dit maar een verandering voor de verandering?
29/12/2010 om 17:20
Ok, de kinderen krijgen de familienaam van beide ouders. En als dat kind kinderen krijgt heeft hij vier familienamen? En dan 8 familienamen?
29/12/2010 om 17:46
Ik vind dat er best voor één standaard benadering gekozen wordt, waarbij kinderen automatisch ofwel de naam van de vader of van de moeder krijgen. Maar tegelijk mag ook het veranderen van je eigen naam gemakkelijker worden. Want waarom zouden ouders (of één van de ouders) wel, en kinderen (eens ze meerderjarig zijn) geen keuzevrijheid krijgen?
29/12/2010 om 18:27
@wilfried Dobbelaere ,…of die van de melkboer , je weet nooit wie er over (de vloer) komt.
@Siimon Rutten, …neen , het kind kan later als volwassene zelf kiezen. Die keuze wordt dan ook gebruikt voor de verdere naamgeving.
Maakt het natuurlijk niet gemakkelijk voor latere stamboeken.
Misschien moeten wij mannen die beslissing maar overlaten aan de dames , zij zijn in deze per slot van rekening de zogezegde gediscrimineerde partij.
Ik merk echter wel op dat de gediscrimineerden er niet zulke heisa over maken als jurist Gerd Verschelden en co dat doen.
Storm in een glas water misschien ?????
29/12/2010 om 18:53
Het moet gewoon de keuze zijn van het koppel onderling op basis van wat zij het mooiste, het gemakkelijkste of het meest symbolische vinden om als familienaam te geven. Misschien is het traditionele familienaam van de vader gebruiken vroeger een soort compensatie geweest voor de meer intensere biologische band van de moeder met het kind in een ooh zo partriarchale wereld, eigenlijk vind ik (als man zijnde) dat het kind zelfs de familienaam van de vrouw moet krijgen omdat de band van een vader met een kind (meestal) minder intens is.
Wat het wetsartikel betreft, dit is inderdaad een ongelijkheid van man en vrouw en deze is aan vernieuwing toe.
29/12/2010 om 19:35
Sommige jonge ouders raken het al met moeite eens over de voornaam. De keuze van de achternaam vrij laten biedt wéér voer voor extra discussies en lijkt mij ook ideaal om schoonfamilies nodeloos tegen elkaar op te zetten. If it ain’t broken, don’t fix it, da’s mijn gedacht.
29/12/2010 om 20:29
Ik zou de meisjes de familienaam van de moeder geven en de jongens de familienaam van de vader. Zo worden iemands opvallenste erfelijke eigenschappen via de naam verbonden met de persoon waarvan men ze gekregen heeft. Wat denken jullie daar van?
29/12/2010 om 20:36
Waarom gewoon niet beiden , zoals het in sommige landen in Zuid Amerika is
vb . Jef Peeters Jansens
Als het kind huwt , ja dat hij /zij een van de namen zelf kiest , anders wordt het na een paar generatie een naam van een bladzijde lang …
Laat het in ieder geval niet simpel zijn…
29/12/2010 om 20:56
- Vrije keuze van de ouders tussen beide familienamen, voor elk kind apart (er is geen reden waarom alle leden van een gezin dezelfde naam moeten hebben. De vrouw die de naam van de man overneemt gebeurt toch alleen maar in ouderwetse samenlevingen zoals de VS en Frankrijk ?
)
- Als ze er niet uit geraken, meisjes de naam van de moeder, jongens de naam van de vader (uiteraard standaard ouderschapstest): leuk voor genealogen.
- Wie een naam uit de top tien van de meest voorkomende namen heeft, kan die inruilen voor een naam waarvan de dragers uitgestorven zijn - kwestie van erfgoed te bewaren.
29/12/2010 om 21:13
Geef maar eerst de naam van de moeder, dat is dan al een zekerheid, gevolgd door de naam van de vader. Het kind zal dan weten wie officieel, zijn/haar vader/moeder is.
In veel samengestelde gezinnen wordt het de administratie toch wel moeilijk gemaakt..
29/12/2010 om 23:59
aan Bob De Visser: een deel van de gediscrimineerde partij ligt hier echt wel wakker van. Het is inderdaad een erfenis uit primitieve tijden maar wordt nu in stand gehouden en geeft verder, op een subtiele manier, mooi vorm aan discriminatie tussen mannen en vrouwen. Ik ben absoluut vragende partij om ofwel een keuze te laten, dubbele namen te geven of als ze er echt niet uit komen aan de vrouw het recht te geven om haar achternaam te geven. (In deze volgorde.)
30/12/2010 om 01:26
Functioneel is de familienaam overbodig geworden (zie de reactie over het rijksregisternr.)
Emotioneel is de wettelijke verplichting om de naam van de vader te gebruiken niet meer passend in ons huidig ethisch waardenkader. De verplichting is inderdaad discriminerend en beantwoordt niet meer aan de wijze waarop we onze samenleving wensen te organiseren.Wellicht deelt nog niet de volledige bevolking dit standpunt. Een echte volledige gelijkheid van man en vrouw voelt niet bij iedereen als een voor de hand liggend feit aan. Die familienaam-vraag zal diegenen die de volledige gelijkheid nog niet tot hun waarden hebben gemaakt, wellicht in hun emotie raken en de kans is groot dat sommigen dit dus helemaal niet zullen willen, niet noodzakelijk om een misplaatste vorm van mannelijke superioriteit te etaleren, dan wel omdat het denkkader nog anders is.
Het argument van moeilijke en onwenselijke situaties ten gevolge van nieuw samengestelde gezinnen, verdient zeker zijn aandacht en bevestigt dat de familinaam van de vader by law niet meer geschikt is.
Emotioneel is het argument om “de band” te beschrijven (zie Katrijn G), voor wie dat wil, zeker als aandachtspunt te weerhouden.
Puur praktisch is het uiteraard handig om elke mens een zo uniek mogelijke naam te geven, waarmee hij kan aangesproken worden (is toch iets fijner dan iemand met zijn rijksregisternr aanspreken). Kan dus geen systeem bedacht waarbij de kans op een unieke naam zo groot mogelijk wordt? Bij voorkeur een systeem dat vooral in handen van de betrokken ouders ligt (en dus liever niet op basis van het jaartal of gemeente iemand een familienaam toekennen). Misschien een naam eisen die altijd uit 2 delen/namen bestaat en die een minimale vorm van uniciteit moet hebben. En mss ook zorgen dat er geen honderden “black eyed peas”, “elvis presleys”, “Boudewijns van België” geboren worden…
In een land zonder regering en met toch wel andere zorgen is de vraagstelling misschien niet echt prioritair, maar op zich is het vraagstuk wel leuk om even na te denken over het begrip identiteit, over het begrip wortels, familie, verbinding en hoe we die een gezicht geven in onze huidige samenleving. Misschien helpt de vraag van Gerd Verschelden ons bij het thema over het behoud van de menselijke samenleving in een wereld die steeds vaker onpersoonlijk aanvoelt.
30/12/2010 om 01:47
Iedereen zou Adam moeten noemen, of Mens.
Dat bewijst dat de regel voorheen, ook in veelal patriarchale gemeenschappen, niet eens bestond ofwel heel vaak niet werd toegepast.
Werden de mensen vroeger niet naar een typische karaktertrek vernoemd bij hun aantreden in de volwassen wereld ?
Kinderen hadden vroeger geen identiteitsbewijs nodig, en nog vroeger volwassenen trouwens ook niet.
De naam die iemand krijgt bij zijn geboorte zegt maar weinig over die persoon.
Maar de (goede) naam waarmee men sterft … daar zal men mee voortleven.
30/12/2010 om 03:11
Ik ben nog altijd blij dat juristen in dit land blijkbaar geen echte zorgen hebben.
30/12/2010 om 07:32
Geen keuze. De naam van de moeder.
30/12/2010 om 09:31
Toen ik nu ondertussen twintig jaar geleden rechten begon te studeren was deze vraag ook al aan de orde. Het is een beetje een symbool-discussie, zo eentje waarmee juristen graag eens uitpakken als er eens moet nagedacht worden over de zin en onzin van een wetsartikel. Of als je een student diets wil maken dat rechtsregels niet noodzakelijk “juist” of “logisch” zijn, en dat nadenken niet verboden is.
Het is dan ook een makkelijk te bediscussiëren materie. Iedereen kan erover meepraten, het is niet echt controversieel, en iedereen heeft wel een mening. Met andere woorden: een veilige discussie. Niet zoals bijvoorbeeld de zin en onzin van sommige bepalingen uit het strafwetboek.
Persoonlijk heb ik geen problemen met het huidige systeem. Het is traditie in dit land, en wie er echt problemen mee heeft kan het gewoon anders doen. Zoals Greta bijvoorbeeld.
30/12/2010 om 10:02
belachelijk gewoon,
Of je je als moeder en vader gelijkwaardig gedraagt wordt nt bepaald door wie de naam geeft maar door het feit dat je samen de verantwoordelijkheid voor je kind opneemt, al de rest is administratie.
Ik denk dat er belangrijker zaken te regelen zijn
30/12/2010 om 10:13
dit is gewoon nog een van die vele onderdrukkingen van de vrouw in 2010
en daar is het geloof niet vreemd aan…een vorm van wij mannen zijn de baas.
het mannenbaasgeloof en het vrouwenbelevingsgeloof.
stop ermee….zie in de toekomst…
laat dat over aan de jonge moeders en vaders om de keuze te maken.
weer een stukje dichter bij wat vrijheid zou moeten zijn.
30/12/2010 om 11:45
In een normale gezinssituatie vind ik dit vrij normaal. Respect voor tradities, dat mag ook wel.
30/12/2010 om 11:59
Het beste is de naam van de moeder te geven,zij is degene toch die het kind gedragen heeft en zo ben je zeker dat het kind de juiste naam draagt,nu zijn er kinderen die de naam van hun vader dragen die de vader helemaal niet is soms omdat hij het helemaal niet weet
30/12/2010 om 12:29
Wat een interessant item en dito discussie, zeg. Trouwens, deze discussie loopt al minstens 10 jaar en wordt af en toe eens opgerakeld.
Is er nu niets essentiëlers dan dit dat om verandering vraagt in onze maatschappij?
@ Bert: maar u had even toch niets beters te doen, vermoed ik
- mod
30/12/2010 om 13:04
Misschien de traditionele Hongaarse oplossing overnemen: bij het huwelijk krijgt de vrouw de familienaam van haar echtgenoot, er is dan ook geen discussie mogelijk over de familienaam van de kinderen …
30/12/2010 om 13:30
Uiteraard moet een kind de naam van de moeder dragen. Zij heeft de grootste bijdrage geleverd en er is volledige zekerheid dat zij één, van de ouders is.
Nog beter is m.i. het spaanse systeem waarbij het kind de naam van de beide ouders draagt, dit als alternaieve mogelijkheid.
Politiekers maak er werk van , en wel nu en niet over 50 jaar of zo !
30/12/2010 om 14:02
Deze wet stamt uit een tijd waarin de moeder hoofdzakelijk instond voor de opvoeding van het kind, en waarin de vader zorgde voor het brood op tafel. De vader, traditioneel het hoofd van het gezin, gaf dan zijn naam aan het kind.
Aan de ene kant kan je zeggen dat dit al eeuwen zo het geval is, en je toch enige tradities mag bewaren;
Aan de andere kant is het misschien beter dat kinderen de naam van de moeder dragen, want van de vrouw ben je tenminste zeker dat zij de moeder is. Een man is pas zeker na een vaderschapstest (die trouwens verplicht zou moeten zijn als je een boreling wil erkennen als jouw kind zijnde ) dat het kind wel effectief het zijne is. Want een vrouw kan wel zeggen dat het jouw kind is, maar zeker ben je nooit.
Als het kind de naam van de moeder draagt, moet de vader het kind dan nog erkennen als het zijne? En indien niet, hoeft hij dan wel financieel bijdragen?
30/12/2010 om 14:15
Simpel.
Er is niks mis met de huidige reglementering
Diegenen die er problemen mee hebben zitten niet in een “normale” gezinssituatie.
Zoek dus eerder een oplossing om terug tot meer “normale” gezinssituaties te komen dan bezig te zijn met namen van kinderen. De oplossing van het ene is inherent de oplossing van het andere…
30/12/2010 om 14:44
laat de keuze (gratis!) aan het kind als het meerderjarig wordt. Dat kind kan er ook niet aan doen wie mama of papa is of was.
30/12/2010 om 14:44
Een kind is steeds zowel van een man als een vrouw, dus of je nu de naam van de moeder of de naam van de vader aan dat kind doorgeeft is hetzelfde. Ok, in het geval van de man weet je het pas zeker na een DNA test, maar dat verandert niks aan het principe dat je beide geslachten nodig hebt om je voort te planten, en beide dus gelijkwaardig zijn (zelfs al komt er ééntje misschien van de spermabank, dan nog is het een man).
Maar als je gaat pleiten voor de afschaffing van het gebruik van de familienaam van de man, wat ga je dan wél geven? De ene discriminatie door de andere vervangen is geen vooruitgang.
Laten kiezen is voorgeprogrammeerde ruzie. Denk maar aan echtscheidingen enz.
Beide namen, ok, maar wat geeft je dan door de generatie nadien?
Of we gaan de familienaam gewoon afschaffen en zetten bij iedereen het rijksregisternummer op de formulieren waar we onze naam moeten op invullen…
30/12/2010 om 16:56
Ik draag de naam van mijn vader en daar ben ik fier op. Door de huidige wetgeving kon ik die niet doorgeven aan mijn kinderen. Ik vind dat geen probleem. Laat kinderen wettelijk toe, eventueel, hun naam te wijzigigen als ze volwassen zijn en dat zonder veel rompslomp.
Wat veel erger is: in Frankrijk kon ik onmogelijk een bankrekening openen op MIJN naam. Door het feit dat ik gehuwd ben, word ik -voor de Franse wet- beroofd van mijn identiteit. Dat ze daar (Frankrijk is toch ook een EUropese staat?) eens werk van maken bij het EU-parlement!!
30/12/2010 om 17:20
Tjah zoals je nog steeds 3 voornamen kan hebben straks nog eens 10 familienamen erbij altijd leuk
30/12/2010 om 17:43
Ik vind het op het eerste gezicht wel goed,maar ik vraag me toch af hoe men dan een stamboom kan opstellen,dan is dat niet mer evedend,of hoe men eventueel nalatenschap van de derde of vierde generatie zal vinden.
Herm
30/12/2010 om 18:31
Heel die familienaam is - voor de gewone mensen - maar enkele eeuwen oud, maar bij het sjiek volk gaat het terug op de patriarchale traditie dat de heer zijn naam geeft aan zijn bezittingen: zijn kasteel, zijn paard, zijn hond, zijn vrouw en zijn kinderen. Een overblijfsel daarvan vind je nog in de museumwereld, wanneer een mecenas een hele collectie aan een museum schenkt, heeft men het achteraf nog over “de collectie X”. En dan heb je dus de familienaam. In België verandert een vrouw niet van naam door te trouwen, op dat vlak zijn we dus al minder middeleeuws dan Duitsland en Amerika… De naamgeving van de kinderen is natuurlijk een discriminatie, waarvan het enige voordeel is dat het het opzoekingswerk voor stamboomklimmers eenvoudig houdt. Het eerlijkst lijkt mij de regel dat meisjes de familienaam van de sociologische moeder krijgen, en jongens die van de vader (of de lesbische meemoeder). Deze regeling heeft het voordeel dat het aantal gevallen van betwisting heel sterk beperkt wordt: enkel adopterende homo’s en lesbiennes moeten nog uitmaken wie “vader” en wie “moeder” is. En dan kan men redeneren dat als hun relatie niet “uitgebalanceerd” genoeg is om het daarover eens te raken, adoptie niet zo’n goed idee is…
Maar hebben we wel een familienaam nodig? Terecht werd al opgemerkt dat het rijksregisternummer het voor iedereen unieke lemma in het bevolkingsregister is. Voor de administratie is dat OK, maar ik zie ons elkaar nog niet aanspreken of zelfs maar aanduiden met een twaalfcijferige code. Eén voornaam alleen is niet specifiek genoeg (hoeveel Barten, Hildes, Jannen en Cindys lopen er in uw kennissenkring rond?), maar wanneer we de oude traditie van meer dan één voornaam opnieuw stimuleren, en niet bij de eeuwige Jean-Louis en Pieter-Jan blijven hangen komen we al een heel eind. Meer dan één voornaam heeft nog een voordeel: je hebt zelf de mogelijkheid te kiezen welke je als roepnaam gebruikt. (Had mijn vader mij maar meerdere voornamen gegeven, dan was ik nu niet zo’n rariteit…).
30/12/2010 om 19:17
Het volstaat dat de moeder zegt dat ze niet zeker is wie de vader is en het kind kan de naam van de moeder krijgen. Als de vader dan geen dna test eist dan is de zaak van de baan.
arrest arbitragehof 161/2002 van 6.11.2002
Welke vader is nu zeker? zeg nu zelf…
30/12/2010 om 20:59
Wat is het alternatief? Dubbele achternamen die 1 generatie verder vierdubbele achternamen worden? Je zal toch ooit moeten kiezen. De moeder is zeker van haar rechten de vader is dat niet. Daarom acht ik het niet nodig de eeuwenlange traditie overboord te gooien. Er wordt niemand gediscrimineerd als een kind de naam van de vader krijgt. Het schept vooral duidelijkheid. Stel je voor dat koppels het eerst nog eens moeten worden welke achternaam het kind zal krijgen. Als dat geen voedingsbodem voor echtscheidingen en problemen is!
Als dit de meest verwerpelijke wettekst in heel ons wetboek is mogen we ons erg gelukkig prijzen. Waar gaat dit eigenlijk over?
30/12/2010 om 21:18
Zou het geen goed idee zijn steeds de achternaam van de oudste ouder te nemen?
Voorbeeld 1: vader E. Vandevelde (12/4/1988) en moeder H. Janssens (14/4/1989) krijgen een kindje dat dan baby D. Vandevelde wordt.
Voorbeeld 2: vader S. Peeters (6/3/1988) en moeder E. Van Kerckhove (2/4/1986) krijgen een kindje dat dan baby S. Van Kerckhove wordt.
Op die manier wordt niet ‘gediscrimineerd’ (als je het discriminatie kan noemen) op basis van geslacht en hangt de beslissing welke achternaam doorgegeven wordt van minder controversiële en eerder toevallige factoren af. Bovendien is er op die manier nog steeds duidelijkheid want als je de ouders laat kiezen genereert dat binnen de kortste keren in een totale chaos en ruzies binnen het gezin over zaken die eigenlijk niet in het belang van het kind zijn.
Het systeem van de dubbele achternamen dat hier eerder door enkele is aangedragen is m.i. geen oplossing omdat je ten eerste de hete appel simpelweg naar de volgende generatie doorschuift waarna er toch een keuze moet gemaakt worden wil je binnen 20 generatie niet met 100 achternamen overblijven. Ook zijn dubbele achternamen lang en onpraktisch in gebruik.
30/12/2010 om 21:31
Lap seg, halen ze dit ook al weer vanonder het stof…
Mag je als verantwoordelijke vader ook nog een stukje erkenning geven en krijgen ja? Moeders hebben altijd een band met hun kind. Sommige vaders (toegegeven het zal een kleine minderheid zijn, maar toch) hebben dat misschien ook graag. Je kan je kind veel geven als vader, maar je naam is toch één van de mooiste dingen die je als vader aan je kind kan geven. Dat geef je als vader nu eenmaal voor het leven, de moeder geeft het kind het leven voor het leven en de vader zijn naam. Het is een teken van erkenning en fierheid. Mag dat aub.
Wettelijke verplichting, sja, dat is om het simpel te houden. De wet baseert zich op de normale situatie dat vaders een leven lang met veel zorg voor het kind willen blijven zorgen. Dat daar nu in de meerderheid van de gevallen van afgeweken wordt omdat het gras groener lijkt op een ander of dat de mensen geen moeite willen doen om door zure appels te bijten of gewoon te lichtzinnig ergens aan beginnen… Moet daar het hele systeem voor omgegooid worden? Of omdat een paar vrouwen nog ALTIJD gefrustreerd rondlopen en nog eens willen laten uitschijnen dat ze geëmancipeerd zijn (uiteraard tot hun auto niet meer start…) We hebben wel belangrijkere zaken aan ons hoofd denk ik dan…
Hou het simpel, naam van de vader. Aan zij die niet akkoord zijn, betaal na 18 jaar 470 euro en verander het he en stop met zagen… Dubbele namen, haha, laat mij niet lachen, en uw achterkleinkinderen dan: Marcske en Sophie Janssens-Peeters-Van Pypersele-Doe-Van Wanten-Wally-De Kerpel-El Jeljeli ???? Ja hoor, zie ik direct gebeuren, maar wacht tot als er in de familie een met een Portugees, Marrokaan, Turk of Spanjaard naar huis komt, hoppa, 2 of meer namen voor de prijs van 1…
Ik zeg doen (!)
30/12/2010 om 21:44
Natuurlijk. Mijn 5minuten mogen toch gehonoreerd worden nee ?
31/12/2010 om 00:18
Ik vind het voor de vader wel een eer of een erkenning ja vermits de moeder van nature al een sterke band heeft met het kind maar het is geen must… Maar als ze dan toch de naam van de moeder willen kiezen moeten ze dat maar ineens voor iedereen doen… Bij de ene de naam van de vader/bij de andere de naam van de moeder zou een ramp zijn denk ik. Al is het maar voor de mensen die interesse hebben in de genealogie wanneer men de vrije keuze zou laten. Je weet dan nog nauwelijks wie familie is van elkaar. Begin maar eens een stamboom op te maken of naar mensen te zoeken…
31/12/2010 om 06:51
Laat het aub blijven zoals het is. Vrouwen hebben in Belgie toch al hun eigen naam. Wat in veel buurlanden niet het geval is.
laat de regeringen belangrijker vraagstukken oplossen
31/12/2010 om 10:10
“Mater semper certa est”, dit zou er in theorie toe moeten leiden dat het kind inderdaad de naam van de moeder zou moeten dragen. Anderzijds zie ik er ook wel het nut van in om de naam van de vader te dragen, omdat dit, zoals reeds werd opgemerkt, als een vorm van erkenning kan worden gezien. De moeder is immers zeker, de vader niet altijd, en door het kind zijn naam te geven “erkent” de vader dat het zijn kind is.
Voor Nathalie Goris: vrouwen zijn niet verplicht om de naam van de echtgenoot over te nemen. Anderzijds mag ook de man de naam van de echtgenote dragen.
31/12/2010 om 10:16
Naam van het kind
Vooreerst dit ter verduidelijking:
Bij een erkenning van een kind, na de geboorte, hebben de ouders de keuze betreffende de familienaam van het kind. Dit kind had bij de geboorte enkel een moederlijke afstamming en dus de familienaam van de moeder. Als een vader dan dit kind erkent dan kan dit kind de naam van de moeder behouden of kan het de naam van de vader krijgen ( art. 335 §3 BW)
Het is dus niet zo, zoals uit de eerste paragraaf van de discussienota zou kunnen geïnterpreteerd worden, dat een erkend steeds de naam van de vader moet dragen. Enkel bij een erkenning voor de geboorte zal het kind van rechtswege de naam van de vader krijgen.
Al lang wordt er over de wijziging van artikel 335 BW gediscussieerd maar zonder concreet resultaat.
Het Europees Hof van Justitie heeft reeds twee arresten geveld betreffende de toepassing van de nationale naamwetgeving.
Het eerste arrest, gekend onder het arrest Garcia Avello, veroordeelde België tot het aanpassen van zijn regels betreffende de naam van een kind. Zeer kort samengevat komt het hier op neer dat een ouderpaar waarvan een van de ouders Belg is en de andere een EU-onderdaan is wiens naamwetgeving een dubbele naam toelaat, dat dit kind die dubbele moet kunnen krijgen, ook als dit kind in België geboren wordt. Spijtig genoeg heeft men hier nog maar eens de kans gemist om de wet zelf grondig aan te passen. Nu moet dat kind eerst een naam naar Belgisch recht krijgen, vb. de dubbele naam van de Spaanse vader wat dan wel tegen de Spaanse naamwetgeving ingaat en dan moeten die ouders de procedure via een KB tot familienaamwijziging aanvragen bij de Dienst Naamswijziging van het Ministerie van Justitie om dit kind alsnog een naar Spaans recht een dubbele naam te geven. Deze procedure duurt een klein jaartje.
Het tweede arrest, het arrest Gürkin, veroordeelde Duitsland omdat het de samengestelde naam naar Deens recht van een Duits kind geboren van Duitse ouders maar in Denemarken geboren, niet aanvaardde.
Een wetswijziging dringt zich dus ook in België op. Waarom moet de overheid zich bemoeien met de familienaam van een kind?
Laat de ouders zelf beslissen over de naam van hun kind, nl. de naam van de moeder, de naam van de vader of een dubbele naam gevormd uit de naam van de moeder en de vader, de volgorde te kiezen door de ouders. Een naamskeuze bestaat nu reeds in onze wetgeving nl. bij adoptie ( art. 351-1) dus waarom die keuzemogelijkheid niet geven aan de ouders bij de geboorte van een kind?
31/12/2010 om 12:31
man toch, laat het gewoon zijn.
Ik wil niet de zoon/dochter van een samengesteld gezin zijn hoor :z
bv Nicolas Janssens Wouters Decock De Smedt, stel je voor
een beetje respect voor waarden van vroeger mag wel, gewoon de naam van de vader!
31/12/2010 om 12:43
Hmmm, niemand die hier de mogelijkheid van p/matronymie oppert. Geef het kind de achternaam van een van de ouders, en een patroniem van de andere als middennaam.
Stel Mietje Vandekolmarchand en Jakob Vanartevelde krijgen een kind, met als voornaam kim, dan kunt ge dat noemen:
Kim jakobszoon vandekolmarchand, kim jakobsdochter vandekolmarchand, kim mietjeszoon vanartevelde of kim mietjesdochter vanartevelde. Voor de dialectfanaten kan dat altijd lichtjes anders jakobszeune of zoiets
Het meest logsche lijkt mij de achternaam van de moeder, met een patroniem als erkenning voor de vader
31/12/2010 om 13:32
Als geschiedkundige (en vrouw) lijkt het mij logisch dat er een soort lijn in de naamgeving van kinderen te trekken valt (of dit nu matriarchaal of patriarchaal is, maakt niet uit, doch is het in onze streek al lang gebruikelijk om vaders naam te gebruiken). Dit omdat historisch onderzoek naar familiale banden sowieso al lastig is en het zou zonde zijn moesten de verre achterkleinkinderen de mogelijkheid niet meer hebben om uit te zoeken waar ze vandaan komen.
31/12/2010 om 14:03
Hoi,
Ik vindt dat de keuze bij de ouders ligt maar waarom geen cobiné van de naam van de vader en de moeder.
Dat lijkt mij het meest rechtvaardige. Als het kind dan op leeftijd komt waar het zelf kan beslissen over welke naam het wil dragen , dan laat je de keuze bij het kind.
01/01/2011 om 04:13
Logisch dat een kind de naam van de moeder krijgt.
De moeder wéét gewoon wie de vader is.
01/01/2011 om 10:02
Naam vader noodzakelijk om stambomen op te maken?
Geschiedkundigen en heemkundigen zullen bij een wijziging van de naamwetgeving, die er toch zal moeten komen, nog middelen genoeg hebben om historisch onderzoek te kunnen doen, zij het dan dat het via moderne technieken zal zijn o.a. via het rijksrgisternumummer zonder dat de klassieke heuristiekmethode moet wegvallen.
Ter info hieronder de zeer vergaande Sloveense naamwetgeving, ( voorgesteld door een Sloveense collega op een congres burgerlijke stand) waar het opsporen, opzoeken van personen geen problemen geeft.
Naanwetgeving Slovenië
De basisgegevens van alle registers, die met persoonsgegevens verbonden zijn, zijn natuurlijk het persoonsnummer en de persoonsnaam.
In Slovenië is de persoonsnaam samengesteld uit de voornaam en de achternaam. In tegenstelling tot vele andere Europese landen wordt bij ons de term familienaam niet gebruikt.
In Slovenië is het mogelijk dat familieleden, nl. de moeder, de vader en de kinderen gans verschillende achternamen hebben.
De persoonsnaam (de voornaam en de achternaam) van het kind wordt door de ouders in onderling overleg bepaald. Ongeacht of het kind binnen of buiten een huwelijk geboren is, kunnen de ouders de een of andere achternaam die zij graag hebben, voor het kind vastleggen. Als de ouders geen andere achternaam vastleggen verkrijgt het kind, volgens de wet, de achternaam van beide ouders, of de achternam van één van de ouders. Het kind kan aldus ook een gans andere achternaam verkrijgen. Het is niet noodzakelijk dat de kinderen uit de zelfde familie de zelfde achternaam hebben.
In Slovenië bestond er tot 2006 geen wettelijke beperkingen bij de toekenning van de namen. Ook nu moet de voornaam niet naar het geslacht van de persoon gekozen worden. Het kan gebeuren dat een man een vrouwelijke voornaam heeft en natuurlijk bestaat ook de omgekeerde mogelijkheid. Na een geslachtswijziging is een naamswijziging niet noodzakelijk.
In 2006 werd in ons land een stap teruggezet. De volledige vrijheid bij het bepalen van persoonsnamen werd in het laatste jaar begrensd door een nieuwe wet over de persoonsnamen.
Deze wet bepaalt dat de persoonsnamen (de voornaam en de achternaam) het recht van het individu is, dat het onderscheid en de identificatie van de natuurlijke personen ten goede komt. De persoonsnaam waarborgt de identiteit, de bescherming van de menselijke persoonlijkheid en van de menselijke waardigheid.
Het recht op verandering van de persoonsnaam kan slechts dan ingewilligd worden indien dit voor vrijwaring de nationale veiligheid, de moraal of het recht en de vrijheid van andere personen nodig is.
De wet geeft nu aan de administratieve overheden, bv. aan de ambtenaren burgerlijke stand, het recht om de ouders te wijzen op het niet geschikt zijn van de persoonsnaam voor hun kind.
Wanneer de ambtenaar, die bevoegd is om de geboorte te acteren, vaststelt dat de persoonsnaam voor het kind niet conform de regelgeving is, dat de persoonsnaam de identiteit, de bescherming van de menselijke persoonlijkheid en menselijke waardigheid niet waarborgt en dat de persoonsnaam het kind kan schaden, dan mag de ambtenaar de ouders daar op wijzen. Wanneer de ouders binnen een termijn van 15 dagen aan het kind geen nieuwe persoonsnaam geeft, dan voert de ambtenaar het kind in het register van de burgerlijke stand in met de naam die de ouders hem gegeven hebben. De bevoegde sociale dienst wordt daarvan op de hoogte gebracht. De ambtenaren van de sociale dienst hebben dan in deze zaak verdere bevoegdheden, die echter niet klaar en duidelijk zijn
01/01/2011 om 12:24
Het was een kwestie van zekerheid. De moeder had geen inkomen en de oerdrift van de moeder besloot dan maar wijselijk de man te binden aan het kind. Ook nu nog kiezen vele vrouwen/moeders voro die zekerheid en vele vrouwen nemen zelfs de familenaam van hun man aan. Een gruststelling, zeg maar. En ja, beste progressieven, er IS een verschil tussen man en vrouw, en tussen de wensen van de vrouwen ondereen.
01/01/2011 om 18:05
Beste Nathalie Goris, in België behouden vrouwen hun eigen naam ook na een huwelijk. Het is gewoon een kwestie van van soc.omgangsvormen om de naam van de echtgenoot te gebruiken in de dagelijkse omgang, zeker geen verplichting en steeds minder gebruikelijk. In officiële documenten staat altijd de eigen naam en een vrouw moet ook alles tekenen met haar eigen naam. Ik doe het nu zoals Miet Smet: ik gebruik altijd mijn eigen naam - waar het wenselijk is voor de duidelijkheid laat ik die volgen door die van mijn echtgenoot. Hij doet het andersom zoals ook Martens het doet.
01/01/2011 om 21:45
hier in luxemburg wonen enorm veel portugezen. Die dragen naam van vader en moeder en dat gaat zo voort van generatie op generatie.Dus je krijgt: in 1° generatie: dos santos - Oliveiro 2°generatie :dos santos - oliveiro - matheo - fonseca… enzovoort. Niet practisch dus. Ik heb 4 kinderen en ben blij dat ze de naam van hun vader dragen, het is voor mij een soort van officiele verantwoordelijkheid die de vader aanvaard. wij vormen een echte clan en ik draag trouwens ook zijn naam. maar ik vind wel dat iedereen zou mogen vrij kiezen
02/01/2011 om 08:47
De vrouw draagt het kind en kan nog steeds haar familienaam niet doorgeven?!
Voor mij beide namen,dat is toch op zijn minst belachelijk dat we dit nog steeds niet kunnen!
02/01/2011 om 12:59
@Anne: over namen gsproken, lees de regels - mod
02/01/2011 om 13:51
@Hannelore: idem - mod
02/01/2011 om 14:27
Er zijn al teveel wetten, volgens mij is het beter om al de wetten omtrent naamgeving gewoon te schrappen…
02/01/2011 om 15:03
Alhoewel ik persoonlijk van overtuiguing ben dat Belgie enorm vooruitstrevend is op maatschappelijk vlak, zo zie je toch dingen gebeuren die het waard zijn overgenomen te worden. Oostenrijk bijvoorbeeld: Bij het wettelijke huwelijk word het koppel gevraagd te kiezen voor een gemeenschappelijke naam: die van de vrouw of die van de man. De kinderen dragen dan deze naam. Bij ongetrouwde koppels dragen de kinderen automatisch de naam van de moeder.
02/01/2011 om 17:50
Dat dit non-onderwerp 66 reacties opleverd… ongeloofelijk.
Als dit het grootste onrecht is in het Wetboek, staan we er goed voor.
@Wim: hebt u liever een discussie over de dt-regel?
mod
02/01/2011 om 23:02
Leuke discussie over iets wat in ons rechtssysteem al vele jaren meegaat.
Als practijkjurist heb ik geen voorkeur voor de naam van de moeder of van de vader : de geslachten zijn gelijk en evenwaardig, maar het mag ook wel een beetje pragmatisch blijven. Twee namen per kind…en wat dan met de volgende generatie : vier namen, en dan zo verder ? Immers, de naam is een vorm van identificatie wat een belangrijk element is. Hou het dus duidelijk en eenvoudig. Onze wetgeving is al ingewikkeld genoeg en er is al te veel regelneverij.
Ik zou het artikel dus maar behouden.
03/01/2011 om 00:10
@Greta De Palmenaer,dus in feite volgen je kinderen jouw stelling niet?Vindt ik eigenlijk merkwaardig.Pikt dat niet een beetje? Verder veel commentaren gelezen die getuigen van wijsheid
03/01/2011 om 12:58
Het zou leuk zijn moesten de ouders dit zelf onderling kunnen bepalen hé.
03/01/2011 om 21:24
Ongelijke behandeling? Ik ben man en heb twee dochters. Zij zullen mijn naam dus niet doorgeven aan hun kinderen. Geachte heren en dames juristen, even verder denken aub (letterlijk en figuurlijk in deze).
03/01/2011 om 22:48
Ik denk niet dat het feit dat een kind de naam van een vader draagt discriminerend is.
De band moeder-kind is zeer hecht, en daar is op zich niks mis mee, in tegendeel zelf. De naam wegnemen is de band vader - kind die veel zwakker staat dan moeder - kind verder verzwakken. Ok het is maar een naam, maar toch wordt de onderliggende emotie onderschat denk ik. Bovendien is de naam een soort erkenning voor de vader dat het zijn kind is, een erkenning die bij de moeder niet nodig is, aangezien daar geen twijfel over mogelijk is.
Daarenboven leidt dit weer tot veel ruzies en spanningen, die nergens voor nodig zijn.
04/01/2011 om 00:56
Er zijn mensen die oplossingen zoeken voor voor problemen maar blijkbaar zijn er ook mensen die problemen zoeken bij zaken die reeds eeuwen opgelost zijn. Het grote voordeel van ons huidig naamgevingsysteem is dat het duidelijk is en dat er weinig keuze is en bijgevolg ook weinig aanleiding geeft tot keuze-stress of discussies. Hopelijk hebben we de verlichte geesten van de Franse revolutie niet nog eens nodig om orde op zaken te stellen. Maar als ik dit hier allemaal lees ben ik gerust: de meningen zijn zodanig verdeeld dat het nog lang zal duren eer er een consencus zal gevonden worden.
04/01/2011 om 15:46
Een kind moet vooral liefhebbende ouders hebben, maar objectief gezien lijkt het me niet logisch om hem of haar automatische de naam van de vader te geven.
Om het cru te zeggen is men bij de geboorte immers meteen zeker wie de moeder is. Om gepruts met dubbele namen te vermijden - papierwerk is zo al vervelend genoeg - lijkt het me beter om het kind automatisch de naam van de moeder te geven tenzij de ouders bij de aangifte uitdrukkelijk aangeven dat ze dat liever niet hebben en a/ de naam van de vader of b) een dubbele naam verkiezen.
De ouders beslissen. Zoals het hoort: het is niet aan de staat om dat soort zaken aan de burger op te leggen.
05/01/2011 om 20:43
Beste,
Goed bedoeld, dit:
Op het eerste zich zou ik zeggen: voor mij is dit goed, MAAR: verder denkend: kan men dan niet de eerste de beste man aanduiden als vader om alzo te doen opdraaiën voor gemaakte onkosten door moeder x ???
Terwijl een vrouw x, zich elders een kind heeft laten maken.
De naam van de echte man dragend, die mischien ook niet de echte man is, heeft nog kans op een bewijstest of hij het nu is of niet is? en alzo: ja of niet moet opdraaiën voor gemaakte kosten.
M.v.g: jean.
11/01/2011 om 18:51
Ik heb ooit eens gelezen dat er blijkbaar stammen zijn waar je de naam van je ouders, grootouders enz krijgt. Hier maken ze geen probleem over een twaalftal achternamen, die ze dan ook nog eens vanbuiten kennen. Goed voor het geheugen !
In deze tijd met al die computers moet het toch niet moeilijk zijn om zo’n systeem in te voeren. Dan kan men nog een maximum-grens invoeren. Ook bepaalt de persoon zelf welke naam hij bij overerving zal laten vallen.
Het voordeel hiervan is dat je praktisch nooit twee mensen met dezelfde naam zult hebben, wat nu toch wel veel voorkomt.
14/01/2011 om 12:41
Ik sluit mij aan bij het standpunt van Katrijn G. Ik vind dat de familienaam van de vader geven helemaal geen discriminatie van de moeder is. Het is integendeel de erkenning dat die vader de verantwoordelijkheid voor zijn vrouw en kind wenst te dragen. Het gevecht voor een andere naamgeving is een gevecht met een hersenschim. Soms is de traditie niet slecht en de veranderzucht een achteruitgang. Van juristen zou men wat meer inzicht mogen verwachten.
14/01/2011 om 17:30
Ik zou zeggen de naam van de moeder: “mama’s baby is papa’s maybe” nietwaar. Van de moeder ben je immers altijd zeker.
15/01/2011 om 13:48
Eigenlijk zou men de ouders gewoon zelf moeten laten kiezen welke achternaam ze hun kind geven (wel één van de ouders). Zo kunnen ze zelf de mooiste van de twee kiezen. Wel zou ik zeggen om ervoor te zorgen dat de volgende kinderen dezelfde achternaam krijgen als de eerste.
15/01/2011 om 15:18
@leen,
Juist daarom, over de moeder van een kind is vrijwel nooit twijfel. Van de vader is dit echter niet altijd zo.
Vandaar dat het voor de vader in mijn ogen belangrijker kan zijn dat het kind zijn naam draagt, zo is er naar de buitenwereld ook een soort van ‘bevestiging’.
Waarom ook iets willen gaan veranderen dat al jaren werkt, en goed werk… Maakt het dan echt zoveel uit wiens naam het kind draagt? Als het maar geboren wordt in een liefdevolle omgeving!
17/01/2011 om 18:02
Ik vind dat kinderen zoals altijd al de naam van hun vader moeten krijgen, dit is makkelijker voor later bij het maken van stambomen etc.
18/01/2011 om 18:32
Wat een gedoe over naamgeving.
Dit is voer voor de feministen en voorvechters van totale gelijkheid, al valt er wel íets over te zeggen.
Dat dit verplicht is, wist ik niet tot nu en lag er ook niet wakker van. Nu ik het wel weet vind ik het overbodig om dit bij wet te verplichten.
Dat dit discriminatie zou zijn is overigens flauwekul. De wet gaat terug op een traditie die al eeuwen bestaat en is gewoon een bevestiging van die traditie. Een traditie die men naar mijn mening toch moet verderzetten.
Uiteindelijk is het dragen van de naam van de vader toch een soort erkenning voor de man als vader en daar is NIETS discriminerend aan. Een kind is trouwens niet van een moeder alleen!
12/02/2011 om 22:26
persoonlijk vind ik dat het kind recht heeft op zowel de naam van de vader als deze van de moeder zoals dit trouwens in verschillende landen het geval is In principe zou het zelfs wet moeten worden. dit zou een grote stap vooruit zijn indien men zijn afkomst wil nagaan en vooral heden bij de frequent samengestelde gezinnen.
04/03/2011 om 13:57
Waarom laten we de situatie niet gewoon zoals ze nu is? Op deze manier wordt ook de orde behouden in de naamgeving. Als iedereen vrij zou mogen kiezen, zou dit nogal verwarrend worden. Als de vader zijn naam aan het kind geeft, zorgt dit voor een gevoel van erkenning zoals Katrijn G in haar reactie schrijft. De moeder heeft het kind zelf negen maanden gedragen, ze heeft van nature een band met het kind. Door het kind de naam van de vader te geven wordt ook meteen duidelijk dat hij de vader is en voor het kind zal zorgen.
Ik zie het niet als een vorm van discriminatie. Het zit zo ingeburgerd in onze maatschappij. Op het voorstel om het kind de naam van beide ouders te geven, is mijn antwoord nee. Op deze manier kunnen we tot zeer onhandige en ingewikkelde situaties komen zoals Simon Rutten verteld. Eerst zitten we met twee familienamen, dan met vier, vervolgens acht… Dit is niet echt een goed systeem, laten we alles gewoon houden zoals het is. Er zijn belangrijkere zaken waarmee ons moeten mee bezig houden.
31/03/2011 om 09:02
het is wel degelijk discriminerend dat een kind geboren binnen het huwelijk verplicht de naam van de vader draagt. Het moet toch mogelijk zijn om te kunnen kiezen. Uiteindelijk zullen de meesten toch opteren om de naam van de vader te dragen, maar dan heeft men op zijn minst een andere optie. Dit is zeker van belang wanneer de echtgenoot niet de biologische vader is van het kind. En zonder overspel als reden naar voor te schuiven, een echtscheiding kan, door allerlei, lang aanslepen. De Belgische wetgeving belemmert nu dat de moeder ondertussen met een nieuwe partner een kind kan krijgen, zonder dat dit gevolgen heeft (lees: procedure betwisting vaderschap voor rechtbank eerste aanleg, die lang kan aanslepen, opdat biologische vader zijn kind zou kunnen erkennen).
Andersom is het echter geen probleem, namelijk als de vader nog gehuwd is, kan hij probleemloos zijn kind erkennen. Van discriminatie en ouderwetse wetgeving gesproken…
20/06/2011 om 10:40
Een kind moet de naam van de moeder dragen, permanent. Reden : dat is altijd juist.
Like it or hate it, sec, ongeveer 7% van de kinderen is niet van de wettelijke vader.
Daarom, geen keuze, alleen de naam van de moeder. Dat is altijd correct en duidelijk voor iedereen, zeker in de voortdurend wijzigende nieuw-samengestelde gezinnen van tegenwoordig. Iedereen weet waaraan en waaraf.
04/07/2011 om 14:46
Heb in de familie gezien hoe een vader zeer ontgoocheld was bij de geboorte van zijn eerste dochter, en nog erger bij de tweede.
Dit allemaal door de oneerlijke wetgeving van naamgeving. Hoe komt het dat vrouwen zelf zich onderdanig gedragen door naam van hun man te gebruiken ? De meesten zijn blijkbaar akkoord met deze oneerlijke wetgeving. Het doet me dan ook veel plezier dat hier toch een aantal mensen zijn die dit begrijpen.