Hilde Kieboom, de voorzitster van de Egidiusgemeenschap in België heeft de kat de bel aangebonden. De verkiezingsuitslag, zegt ze, biedt een unieke kans om de bladzijde van het onverteerde oorlogsverleden voorgoed om te slaan. Bart De Wever en zijn N-VA zien de fouten van de collaboratie in en erkennen die. Elio Di Rupo en de PS moeten durven inzien dat het meestal de “kleine garnalen” waren die zwaar werden gestraft, terwijl de machtigen de dans ontsprongen. De collaborateurs waren niet alleen bij de Vlaams-nationalisten te vinden. Ook in Wallonië was er collaboratie. Denk aan REX.
Maar, zegt Kieboom, amnestie mag nooit een legitimering zijn van de collaboratie. Het mag geen amnesie, geen geheugenverlies worden. Een collectief gebaar van verzoening zou België toelaten om - als vrijwel laatste land - een punt te zetten achter de nasleep van het oorlogsgebeuren. Van vergeten kan geen sprake zijn, vindt de voorzitster van de Egidiusgemeenschap, maar vergeving en verzoening moeten mogelijk zijn.
Maar wat kan amnestie, 65 jaar later, nog betekenen nu zowat alle direct betrokkenen overleden of hoogbejaard zijn? En moeten we dan maar vergeten dat de Vlaamse collaborateurs hebben meegewerkt aan de jodenvervolging, aan de arrestatie en deportatie naar de uitroeiingskampen? Kan de Belgische staat erkennen dat de repressierechtspraak na de oorlog vaak onbillijk was?
Wat vindt u van het voorstel van Hilde Kieboom aan de informateur en de gedoodverfde formateur: amnestie maar geen amnesie?
@Allen: uw reactie is welkom als u zich houdt aan de regels, lees die dus - mod
02/07/2010 om 13:17
Hoogste tijd !
De vraag is of Franstalige politici amnestie op een “visionaire” manier willen bespreken .
02/07/2010 om 13:39
Het is wat laat 65j na het einde van de tweede wereldoorlog. Ondertussen zijn de meeste betrokkenen overleden.
Heeft barones Hilde Kiebooms of de vereniging waarvan zij voorzitster vroeger ook gepleit voor amnestie?
De meeste Europese landen hebben een paar jaar na het einde van de oorlog politieke amnestie uitgevaardigd.
In België is dat toen enkel gebeurd voor 3 groepen:
- de ondernemers die tijdens de oorlog hebben geleverd of verdiend aan de Duitsers
- de werknemers die vrijwillig in Duitsland zijn gaan werken (ongeveer 200.000)
- de verzetslieden die na de Duitse overgave “wederrechtelijk” optraden
Alhoewel het nooit te laat is om zich te verzoenen ontbreekt dit voorstel aan geloofwaardigheid.
02/07/2010 om 14:10
is er nu al niet genoeg verrechtsing in vlaanderen, dat we ons verleden ook nog willen wissen
02/07/2010 om 14:17
Mijn vader is reeds 30 jaar geleden overleden. Hij was geen collaborateur maar een welmenend Vlaming die het slachtoffer werd van de haat van plaatselijke politici (vooral dezen die zich christelijk noemden = cvp). De echte slachtoffers waren mijn moeder en haar zes kinderen die hun het allernoodzakelijkste werd ontnomen.
De gedachte alleen maakt mij nog steeds woedend en ik ben van mening dat vergeven of vergeten al te gemakkelijk is. Wij waren het slachtoffer en zijn het nog steeds omwille van de ontnomen kansen
65 jaar na de gebeurtenissen hoeft er voor mij niets meer te gebeuren. In het diepste van mijn hart weet ik dat mijn vader als diepchristelijk mens het bij het rechte eind had en dat zal voor hem wel volstaan. (maar zelfs de plaatselijke geestelijkheid lieten ons in de kou staan)
Trouwens wat is de zin van dit vergeven in een wereld waar het cynisme, de show en de huichelarij het om de meest diverse redenen halen op het zuiver menselijke.
02/07/2010 om 14:48
Beter laat dan nooit.Rekening houdend dat de flaminganten het zwaarst gestraft werden.
02/07/2010 om 15:01
volledig naast de kwestie - mod
02/07/2010 om 16:00
naast de kwestie; we vragen geen samenzweringstheorie tegen de informateur, we vragen uw mening over de amnestiekwestie - mod
02/07/2010 om 16:06
Laat ons toch niet vergeten dat het de collaborateurs waren die hun medemens verraden en de dood in gejaagd hebben zij het in een of ander concentratiekamp zij het door de kogel. Allen die zich geroepen voelen om amnestie toe te staan nodig ik uit om eens een kijkje te gaan nemen in de concentratiekampen waar onmenselijke dingen zijn gebeurd door toedoen van collaborateurs.
En mevrouw Kieboom, ook bejaarde mensen hebben recht om ernstig genomen te worden.
Tijd zal wel veel wonden helen en over een paar generaties spreekt niemand nog over deze zaken. Vraag maar eens aan uw kinderen hoeveel zij over de holocaust en de collaboratie weten, dat is echt bedroevend. Laat de tijd zijn werk maar doen en heb respect voor de enkele overlevenden.
02/07/2010 om 17:18
Wat me opvalt is dat ik hier veel zwart-wit reacties lees. Niets sluit echter een meer genuanceerde aanpak uit. Men zou b.v. amnestie kunnen weigeren aan diegenen, die meegewerkt hebben aan deportatie van of andere misdaden tegen weerloze burgers.
@ Ivan Van Lint: niet -relevante deel van uw reactie geschrapt - mod
02/07/2010 om 17:20
Ook ons vader werdt onschuldig opgepakt . Met vele spaarcenten heeft ons moeder hem vrijgekregen . Maar het onheil was geschied . Met een zelfstandige zaak is het moeilijk om je klanten terug te winnen . Het blijft je achtervolgen .
Waarom kan in dit land nooit iets wat in andere landen wel kan ?
Ook al is ons vader reeds meer dan 10 jaar als een ontgoocheld en verbitterd mens overleden , toch mag die amnestie doorgaan voor de enkelen die nog in leven zijn .
02/07/2010 om 17:27
Toen ik in het museum van krijgsgeschiedenis te Brussel in 1995 de tentoonstelling « Ik was twintig jaar in 1945» bezocht en de briefjes las waarmee ‘de kleine garnalen’de mensen overdroegen bij de Gestapo, dacht ik aan die grote gevolgen voor de slachtoffers. Lijden de collaborateurs soms aan amnesie, hoe vergevingsgezind zijn zij? Toen Marlene Dietrich in 1960 uit de V.S. terugkwam om in Berlijn een optreden te doen werd ze er uitgejoeld als verraadster. Hetzelfde gebeurde met Oskar Schindler, ook hij werd in Duitsland op straat uitgemaakt voor verrader, toen in 1958 hij uit Argentinië terugkwam. Dus zolang er geen geheugenverlies is bij de collaborators, zeggen diegenen die ‘alles’ gegeven hebben om de nazi’s te stoppen “Jawohl, ihr haben es wel gewusst”.
02/07/2010 om 17:57
De gecombineerde reacties van Arthur Tibau en Lambert Peeters maken duidelijk dat een discussie over het al dan niet verlenen van amnestie blijkbaar nog zinvol is - ook al zijn de betrokkenen ondertussen minimaal 83 jaar oud (onder die leeftijd waren ze minderjarig op het einde van de oorlog). 65 jaar later zijn de standpunten bij de naoorlogse generatie (ant daar zit de grootste wrok) blijkbaar nog even verhard, en zitten beide kampen nog steeds in het eigen grote gelijk - een gelijk waar beiden zeer valabele argumenten voor kunnen aanhalen. In het verleden heeft de Vlaamse Beweging de eis tot amnestie vervangen door een oproep tot verzoening - omdat amnestie uiteindelijk door het verlopen van de tijd zinloos aan het worden is. Maar als ik deze twee reacties tegen elkaar afweeg, vrees ik dat zelfs dat een brug te ver is. De tijd heeft niet de wonden geheeld maar de standpunten verhard en dqt maakt deze discussie bij voorbaat onmogelijk.
02/07/2010 om 18:12
Mevr. Kiebooms spreekt zich tegen.
Amnestie is niet hetzelfde als vergeving.
Amnestie is niet de bladzijde omdraaien, het is een bladzijde uit het boek scheuren.
Amnestie en amnesie zijn hetzelfde.
Ofwel wilt u amnestie, ofwel wilt u de herinnering bewaren.
De twee kan niet.
02/07/2010 om 19:28
Overgrootvader langs vaderszijde als gijzelaar geëxecuteerd in 1914
Overgrootvader langs moederszijde ondergedoken tijdens tweede wereldoorlog bij zoon (lid van VNV)
Overgrootvader langs vaderszijde huis geplunderd door het Vlaamse gepeupel na WO één
Grootvader langs vaderszijde door het verzet bijna vermoord in 1944
Grootoom langs vaderszijde dood in Duits KZ
Grootvader langs moederszijde 3 jaar gevangenis na WO twee
Neven van vader gesneuveld in Rusland
Vrienden van ouders jaren in Duitse koncentratiekampen
Vrienden van ouders oud oostfronters
In mijn familie, in mijn vriendenkring moet niemand nog Amnestie krijgen en anderen hebben het reeds lang gegeven.
Dit hoofdstuk is afgesloten ten nadele van België, dat hebben de échte betrokkenen, aan beide zijden, elkaar reeds lang geleden Diets gemaakt.
@Van Malderen: de passage die ronduit beledigend is voor mevrouw Kieboom is geschrapt - mod
02/07/2010 om 19:32
NIet alleen de collaboratie, maar ook de terechtstelling van de al dan niet vermeende collaborateurs mag vergeven, maar niet vergeten worden. En er is wel degelijk een verschil tussen collaboratie en accommodatie, waartoe de de regering Pierlot zelf heeft opgeroepen. Dat verschil vervaagde, want een oorlog is een uitgelezen kans om oude vetes op te lossen.
02/07/2010 om 20:03
geen reactie zonder naam en een behoorlijk e-mailadres -mod
02/07/2010 om 22:45
Het is en blijft een pijnlijke zaak.
Je moet hier toch wel een onderscheid maken tussen enerzijds ‘goedgelovigen’ die naar het oostfront getrokken zijn of bij een foute partij gegaan zijn en anderzijds gewoon en simpelweg ‘moordenaars’.
Voor de eerste categorie is amnestie een normale en wenselijke zaak (als ze maar toegeven dat ze fout zaten).
02/07/2010 om 23:06
Gisteren nog de discussie aangehaald in een gesprek met iemand vele jaren ouder dan ik en die terecht en nuchter zei: “De mensen die er iets aan gehad zouden hebben zijn bijna allemaal dood, de mensen die eerherstel gekregen hebben leven hun leven in stilte verder maar vooral Emmanuel, waarom niet naar naar de toekomst kijken? Da’s vele malen belangrijker dan het verleden.” Ik kon het niet beter verwoorden dan mijn vriend R.K. uit D.
03/07/2010 om 00:23
Mevrouw,
Als 68 jarige dochter van een Vlaams Nationalist die eerst bij zijn dood ontdekte, dat ze zelf fier kon zijn op haar vader
voel ik me diep gekrenkt door uw benadering !
Een arme Vlaming wil hoger onderwijs volgen in Gent, maar het Nederlands was ver te zoeken. Hij wordt “Vlaams Nationalist”………………………………………………………………..
Een Waal had volgens mij geen verschoning ! En werd minder streng gestraft.
Wie heeft er vergeving nodig ?!
Toch niet het nichtje van mijn vader, die verliefd werd op een Jood en er niet kon mee
huwen De stad Antwerpen liet dat niet toe en dat was nog voor de oorlog.!!!
Hij kwam om in Auschwitz
zij vloog als “zwarte” in de bak !
En “de vrucht van deze liefde” vloog in een gesticht !
Ook zogezegde “goede Belgen” gaven zelfs ” a- politieke mensen” bij de Duitsers aan.
Gelukkig waren er dan dikwijs mensen zoals mijn vader die alles konden rechtzetten !
En zeg nu niet : dat zegt de dochter, want ook ik ben een gestichtkind Ik weet dit alles van andere mensen, en heus niet allemaal flaminganten
Ik wens wel nog amnestie voor mijn overleden vader, maar niet op een neerbuigende manier.
03/07/2010 om 01:56
Hoe goed bedoeld ook door Mevr.Kieboom ,
zal er niets van in huis komen.als ik al deze reacties lees.
Als zoon van een zwaar gestrafte Vlaams nationalist moet ik GEEN amnestie krijgen van Belgie voor mijn overleden vader.
Hij heeft een veroordeling van 15 jaar gekregen waarvan hij meer dan 5 jaar vast heeft gezeten.
Hij was geen verklikker ,geen joden werden door zijn toedoen gedood.
hij was een jeugleider in de toemalig Vlaams Nationalistische jeugdbeweging. Op zijn proces kwam een Hoog geplaatste geestelijk tegen hem getuigen .( de toemalige kardimaal speelde goede maat met de bezetter )enz. te lang om hier op te noemen.
Alleen om aan te geven dat Vlaams overtuigden zwaar werden gestraft en Ekonomische en zelfs in verhouding zijn die naar het oostfrond zijn gaan vechten minder zware straffen kregen.
Belgie is geen staat en zal dit voor mij nooit worden omdat ze niet de kracht heeft van elk beschaafde natie om
te vergeven en iedereen terug in te schakelijken in een gezond burgerschap.
Ik en mijn broer en vooral mijn moeder waren slachtoffer van haat en vele van onze lotgenoten hebben hier ook zwaar onder geleden.Ik heb alle respect voor slachtoffers van het andere kamp,maar die moeten hun haat en terechte verontwaarding niet op ons afreageren.
Neen ik ben niet bereid om na 65 jaar in naam van mijn overleden vader de discutie aan te gaan.
Het is voor mij een onverwerkt verleden ,maar ik put er de kracht uit om deze staat verder te bekampen.
03/07/2010 om 08:33
Het mag misschien wat kleingeestig overkomen, maar ik geloof wel dat ik als jonge twintiger, voor een groot deel van ‘mijn generatie’ spreek wanneer ik zeg: “Over wat die nu nog begint..”.
Hoewel oorlog ons dagelijks via de media wordt voorgeschoteld, leeft het ‘oorlogsgevoel’ niet meer bij de meeste jongeren in Vlaanderen. Onze ouders zijn te jong om iets van de gevolgen van oorlog ondervonden te hebben en we kennen het alleen nog van verhalen van onze grootouders, de vele musea, Ieper, geschiedenislessen, e.d. .
Maar begrijp me niet verkeerd. Bij het begrip ‘oorlog’ -en alle mogelijke gevolgen ervan- slaat nog bij iedereen, jong of oud, de angst in het hart. Wij zijn niet blind. We leven gewoon niet meer met het idee van een mogelijke oorlog in onze contreien.
De reacties hier verbazen mij dan ook wel. Iedereen gaat hier echt fel in op het gebeuren tijdens WO-2 maar, met alle respect voor de oudere generatie, geloof ik dat je met deze kwesties enkel nog ernstig beroering kan veroorzaken bij leeftijdsgenoten.
Alles samen zet dit wel aan tot denken. Oorlog, misdaden en amnestie is niet iets wat logisch klinkt in eenzelfde zin.
Mijn vraag zou zijn: Waarom geven we amnestie? Wat betekent amnestie dan nog concreet? en: Ondermijnen we dan zelf niet het gene waar iedereen voor oppert? Gerechtigheid. If you can’t do the time, don’t do the crime. Bij een misdaad wordt de schuldige gestraft en doet hij zijn tijd, als is dat nu 10 of 100 jaar.
Mij gaat het dus om de waardes rond misdaad en gerechtigheid. Collaboratie is en blijf een begane misdaad. Mijn uiteindelijke standpunt is dus: Nee, geen amnestie voor de collaborateurs.. maar ik zou er niet van wakker liggen als er wel amnestie zou komen.
p.s.: Als u wilt reageren op mijn post met “Het oorlogsgevoel leeft niet meer? Ga dan maar eens naar West-Vlaanderen.” Ik ben West-Vlaming en daar gaat het hem nota bene grotendeels om WO-1.
Ik weet dat hier sterke tegenreacties kunnen op komen maar wees eerlijk: Wij hebben het niet meegemaakt en we hebben daarom ook totaal geen idee hoe het moet geweest zijn.. En wees niet verbitterd er door, maar blij, dat wij dit kúnnen zeggen -dat we geen idee hebben van wat oorlog echt inhoudt.
03/07/2010 om 09:50
Ik heb geen idee of ik die amnestie moet goed of afkeuren, gewoon omdat ik er te weinig over weet. Wat zouden de gevolgen er eigenlijk van zijn en wat zijn hun huidige straffen? Daar heb nog niets over gehoord.
Net als elke andere misdadiger verdient iedereen trouwens een tweede kans IMHO.
03/07/2010 om 11:56
Het liet niet lang op zich wachten, na de klinkende overwinning van NV A , weer een oproep voor amnestie.
De kinderen en kleinkinderen van zij die de amnestiegedachte hebben levendig gehouden kruipen terug in de pen,
Amnestie heeft enkel nog een symboolwaarde, het is iinteressanter na te gaan waarom het nooit tot amnestie is gekomen. De harde kern van zij die in de fout zijn gegaan tijdens de oorlog hadden natuurlijk belang bij amnestie,volgens hun opinie waren de meesten onschuldig , en heeft de Belgische staat een soort van wraak genomen op diegenen die hun brood zagen om welke redenen ook , in de Duitse overwinning. Een monster gruwelijke idee ,deze Nazi overwinning.Bij elk na oorlogsproces is het evident dat er daarbij juridische fouten zijn gemaakt, deze fouten doen niets af aan de feiten , en het gedachtengoed van collaborerend Vlaanderen gedurende de oorlogsperiode. Dat de repressie ongemeen hard was in Belgie in vergelijking met andere landen is een fabeltje, daarmee wil ik niet bedoelen dat er geen duidelijke accentverschillen waren in de politieke collaboratie tussen de verscheidene Europese landen. Frankrijk bvb , had het spookbeeld van de Vichy collaboartie te verwerken, dat heel de glorie van een natie als Frankrijk ten schande heeft gemaakt.
De Belgische Vlaamse en Waalse collaboratie ook met verschillende uitgangspunten was fout. Alleen de Vlaamse harde kern , zeer Vlaams nationaal politiek gekleurd heeft de naoorlogse generaties belast met het amestie probleem. Wij onderschgeiden dus de amestiegedachte en het amnestieprobleem in Vlaanderen.
De harde kern verdient geen pardon, zij heeft nooit duidelijk fout bekend en om vergeving gevraagd, amnestie was een eis , en Vlaanderen is meer dan een generatie lang gebukt gegaan onder deze eis, die zorgde voor het behoud van tweedracht en een slecht gevoel onder Vlamingen.
Fout bekennen en vergeving vragen, had heilzaam geweest voor onze gemeenschap. Het heeft niet zo mogen zijn,en dat is te betreuren. Wat mij betreft wil ik hiermee deze amnestie discussie besluiten, hopelijk leren volgende generaties lessen uit de geschiedenis, de vrede op aarde onder de mensen van goede wil kan hierdoor alleen maar groeien .
03/07/2010 om 17:29
Geachte Mevrouw,
voor een “collectief gebaar van verzoening” had U bij de Munt moeten zijn net na de opvoering van de Stomme van Portici.
03/07/2010 om 19:32
Ik zie dat er hier driftig gemodereerd wordt. Dat zal allemaal wel terecht zijn maar het is nogal vals dat men iets kan opbrengen met alle schijn van heiligheid en tegelijkertijd deze diskussie gezuiverd kan houden van een overduidelijk pootje-lap gevoel dat bij de meesten achterblijft.
Ik ben tegen amnestie & het ware beter dat men aangaande deze kwestie de amnesie kon vervolmaken. Een vraag zoals deze is irrelevant, en het desalniettemin stellen ervan het enige dat het diskussiëren waard is.
04/07/2010 om 01:53
Men kreeg geen 15 jaar gevangenisstraf omwille van een akkefietje tijdens de oorlog. Er was een reden waarom de politieke collaboratie zwaarder gestraft werd dan de economische, juist omdat zij politiek was en tegen de staat gericht was. Landverraders, nietwaar?
Overigens: als men dan maar eenderde daarvan moest uitzitten, is justitie wel heel mild geweest
En laat ons ook voor eens en altijd deze “canard” van de naïeve Vlaming die opgehitst werd door meneer pastoor om aan het Oostfront het Rode gevaar te bestrijden, afschieten: 80% van de Oostfronters waren reeds voor de oorlog lid van Vlaams Nationalistische bewegingen die de Vlaams-nationalistische propaganda (geldelijk gesteund door Duitsland) onderricht kregen. Zij wisten maar al te goed waarom ze het deden. Geld en macht en “wraak”.
Men moet er de studies en boeken van de broer van de huidige informateur maar eens over nalezen.
04/07/2010 om 10:11
Het is veel te laat voor amnestie.
Vlaanderen hoeft geen amnestie meer van België.
Amnestie Internatioal voert actie voor amnestie in heel de wereld.
Vele tegenstanders van amnestie zijn lid van deze organisatie. Zielig.
Tien jaar geleden heb ik een brief geschreven aan deze organisatie om te vragen om zich in te zetten voor amnestie in België.
Negatief antwoord.
Begië zal het enige land blijven in de wereld waar amestie onmogelijk was. Zielig land.
Ik hoop dat dit land zo vlug mogelijk verdwijnt en Vlaanderen onafhankelkijk wordt.
04/07/2010 om 10:56
nog geen klein beetje naast de kwestie - mod
.
04/07/2010 om 13:03
Er kan maar één enkel besluit getrokken worden als je deze reacties leest…….een oorlog kent geen winnaars, enkel verliezers……dát moet levend gehouden worden……een onnoemlijk leed aan beide zijde….door beide zijde veroorzaakt.
En tot mijn spijt blijft de geschiedenis zich herhalen…..dus amnestie of niet….
Als je nog een keer in de westhoek komt, ga dan ook een keer naar een Duits kerkhof en kijk welke leeftijd op deze graven staat, of naar een Canadees, Indisch, Afrikaans, Egyptisch,Irakees, Iranees, Congolees, Brits……Belgisch….kerkhof en vraag het HUN of amestie ernog toe doet?
04/07/2010 om 16:04
Wat zal er gebeuren met de collaborateurs die NOOIT gestraft zijn geweest?
Ik ken er die nog leven.
Wat met hun volgende generaties?
Hebben zij IETS geleerd? Neen.
We zijn al 3-4 generaties verder. Ook zij doen verder! Zonder het te beseffen, zij mogen alles want straf heeft nooit bestaan.
Dit kan toch NIET in een democratisch land!
Het uiterste van het land , de westkust was een vergeten, weinig bevolkt gebied.
Hier mocht en kon alles. Men nam den dijk ze splitsten hem in 3 en begonnen te bouwen! Vergunningen wat was dat dan?
Zijn die navolgelingen rijke slachtoffers?
De intellectuelen onder hen moeten heel erg beschaamd zijn.
Nu voelen ze zelf dat ze hun eigen families moeten straffen om hun eigen kinderen het goede voorbeeld te kunnen geven.
Niet gemakkelijk want “DE WET” heeft haar werk NIET gedaan en dan ontstaat er CHAOS…chaos alom!
Jammer, voor de anders zo mooie westkust.
Diep in mijn hart ben ik blij dat een deel van mijn familie die collaboreerde ook effectief gestraft is geweest.
Ik heb daar uit geleerd duidelijk het onderscheid van goed en kwaad te kunnen plaatsen.
Godzijdank waren en ben ik althans nog katholiek en de kracht van het geloof doet wonderen.
04/07/2010 om 18:09
Niet akoord met amnestie. Diegenen die ten onrechte na de oorlg werden gestraft, rehabiliteren?
Maar zijn ook niet Vanderlandslievenden ten onrechte gestraft door de collaborateurs?
Collaborateurs hebben ons land België verraden, en ook hun medeburgens, die ze vaak goed kenden, kwaad toegebracht.
Ik heb de indruk dat in deze tijden de nakomelingen en andere kleine garnalen, zoals ze in een andere reactie werden genoemd, weer opstaan om België opnieuw te ontbinden, kapot te maken, ten voordele van de staat Vlaanderen .
Dit is een nieuw verraad en dus: geen algemene amnestie.
05/07/2010 om 09:48
Amnestie hoort bij menselijkheid
05/07/2010 om 12:33
We weten wat ons te wachten staat wanneer Vlaanderen ooit onhafhankelijk wordt. Niemand minder dan Hugo Schiltz heeft sterk gewaarschuwd voor het revanchisme dat nog altijd in die kringen heerst.
Laten wij een aantal elementen onderzoeken :
AMNESTIE : Algemene kwijtschelding van straf, in zaken voor politieke misdrijven; generaal pardon (van Dale)
AMNISTIE : Acte du pouvoir législatif prescrivant l’oublie officiel d’une ou plusieurs catégories d’infractions et annulant leurs conséquences pénales (Le petit Robert)
De Franse tekst plaatst de amnestie in en ruimer kader dan de Nederlandse verklaring.
De Franse tekst beperkt zich niet to puur “politieke misdrijven” maar tot alle mogelijke misdrijven en beschrijft dit als een daad van “officieel vergeten”. Anders gezegd is amnestie een wettelijke daad die het verleden compleet wegveegt. Dat wat er gebeurd is, heeft wettelijk niet plaats gehad want de wettelijke overheid is dit “vergeten”.
Amnestie is niet zomaar een kwijtschelding van straf, nee, het vergrijp heeft nooit plaats gehad en niemand heeft nog het recht om hier naar te verwijzen. (Wat doen we dan met historisch onderzoek?)
Wanneer wij over “amnestie” willen praten moeten wij ons eerst akkoord stellen wat wij dus met dit woord bedoelen.
De na-oorlogse politieke wereld heeft dit punt op een soms onmogelijke manier opgeklopt en geradicaliseerd. Het is juist deze houding die een sereen gesprek al die jaren vrijwel onmogelijk heeft gemaakt en er toe geleid heeft dat de tegenstanders van amnestie eveneens onwrikbaar op hun standpunt zijn gebleven. De voorstanders van amnestie hebben hun eigen eis echt niet gediend en men kan zich afvragen of het deze politieke partijen wel ernst was met hun eis en het niet veeleer een programmapunt was dat een welbepaald kiespubliek moest lokken. Het gaf een gevoel van “wij” tegen de anderen en dat kwam die politieke leiders goed uit.
Waarover moet men dan toch amnestie verlenen ?
Over daden gepleegd tijdens de oorlog die in het voordeel speelden van de vijand.
Deze daden kunnen wij onderbrengen in drie categorieën :
• Politieke collaboratie
• Militaire collaboratie
• Economische collaboratie
Mogen wij er ook op wijzen dat het naziregime dat ons bezette, een misdadig regime was en dat eenieder met een beetje gezond verstand dit reeds in de jaren dertig kon vaststellen. Hoe dan ook de “goede en goedgelovige Vlaming” omarmde wel degelijk een “misdadig” regime. Daardoor is de collaboratie van de 2e wereldoorlog toch iets anders dan deze van de 1e wereldoorlog
Naast deze drie soorten collaboratie bestaan er nog andere vormen van misdrijven.
• Criminele daden gepleegd in dienst van de vijand (al dan niet in opdracht van de bezetter)
• Oorlogsmisdaden
• Misdaden tegen de mensheid
Het is hier nu weer de vraag voor welk onderdeel men eigenlijk amnestie vraagt ?
Heel vaak is er ook geen strakke lijn te trekken. Iemand die overgegaan is tot “militaire collaboratie” had meestal al eerder de stap naar de “politieke collaboratie” gezet.
Dit geldt in mindere mate voor de “economische collaboratie” . Economische collaboratie wordt behandeld door het fameuze artikel 115 van het strafwetboek waarvan de toepassing gepreciseerd en beperkt werd door de besluitwet van 25 mei 1945.
Deze precisering en beperking hield een betekenisvolle mildering in van de toepassing van deze wet door aandacht te geven aan de omstandigheden waarin de “economische collaboratie” had plaats gehad.
Een goed voorbeeld van hoe politieke collaboratie, over militaire collaboratie kan leiden tot puur misdadig gedrag kan men terugvinden in het volgende citaat uit het boek : “Breendonk Het begin… “, een uitgave van S.O.M.A. 1997. Op pagina 9 van de verklarende tekst bij de foto’s leest men onder de rubriek
Het regime :
“Het al helse regime(in het kamp van Breendonk) zou nochtans verergeren door de detachering, eind september 1941, van een groepje Vlaamse SS-ers. Wie dacht dat de komst van Vlaamse bewakers de lijdensweg van de gedetineerden zou verzachten, kwam bedrogen uit. Ze werden de perfecte handlangers van de kampkommandant Schmitt en diens rechterhand Prauss en blonken uit door hun wreedheden, een concentratiekamp waardig.”
Zo zie je maar dat er geen eenduidige en eenvoudige lijn te trekken is in de beoordeling.
Amnestie kan ook inhouden dat financiële claims tegen de staat kunnen ingediend worden voor verloren rechten en/of bezit.
Mijn enige opening naar het probleem toe is : Al wie meent dat hij of zij zwaar genoeg en al te lang gestraft is voor feiten die zich in die periode voorgedaan hebben, moet de mogelijkheid krijgen (en dit bestaat al onder een bepaalde vorm) om - mits het indienen van een verzoek- herlezing van zijn zijn dossier te krijgen om een officiele uitspraak te verkrijgen die bepaalt dat er al dan niet een einde aan de straf is gekomen. Dit moet zeker gelden voor de nabestaanden die part noch deel hebben aan de fouten van hun voorouders want zij zijn de zwaarstgestraften.
Slechts op deze manier kunnen wij nagaan hoe groot het probleem nog is.
Tot besluit dit citaat van de Engelse historicus Martin Conway: “Th improvised and inperfect nature of post-war justice should not be used - as has become increasingly fashionable in recent years - to discredit the entire project of prosecution
of crimes committed during the war years. Amidst the inevitable examples of miscarriage of justice end the inconsistencies in the judgements and sentences passed, it is importantto bear in mind that the prosecutions also represented an attempt to pusue those rsponsible for manifold forms of suffering and to do so in a manner which reasserted principles of justice and liberty. Post-war just in western Europe was inperfect but its purpose was not unworthy and not all of judgements and sntences were incorrect. (Bijdragen tot de eigentijdse Geschiedenis nr 2 pagina 7 Justice in Post-War Belgium)
05/07/2010 om 13:50
geen algemene amnestie, je hebt jammer genoeg nog steeds familie’s die de fouten van toen niet willen toegeven, je hebt er zelfs nog die naar feesten gaan waar men de oude ss liederen uit volle borst brengt, en je hebt nog familles die vinden dat Hitler het niet fout had en voor sommige is hij een held. moet men deze familie’s vergeven?
05/07/2010 om 16:10
Misschien vragen aan mijn vader waarom hij op zijn negende zijn vader verloor ? Waarom ik nooit mijn grootvader gekend heb ?
Voor mijn vader zal amnestie nooit kunnen. Mijn pa is zijn tocht door de weeshuizen en ellende na de oorlog niet vergeten. De gemiste kansen om te studeren, een gemiste jeugd en de sporen daarvan die een heel leven zijn gebleven.
Hij gaat nog altijd naar buiten als Filip De Winter zijn stamcafé aan de kust binnen wandelt, hij kent nog altijd de namen van de families die collaboreerden en hij kent de kinderen en de kleinkinderen ervan. Hij weigerde op mijn proclamatie aan de univ naast de ouders van een studiegenoot van mij te staan omdat hun ouders in de oorlog fout waren geweest en joden hadden verklikt.
Voor de mensen die het aan den lijve ondervonden is het niet vergeten en niet vergeven. En of ze nu hoogbejaard zijn of niet, de wonden zijn gebleven.
05/07/2010 om 16:22
Vrede, verdraagzaamheid & verzoening zijn erg waardevolle basiselementen om onze geschiedenis verder te dragen en onze jongeren hieraan te blijven herinneren.
05/07/2010 om 18:33
Blijkbaar leeft die discussie nog bij heel wat mensen. Hele familievetes en dorpsvetes hebben hun wortels in collaboratie of verzet tijdens WOII.
Eén overgrootvader heeft in de witte brigade gezeten maar heeft daarvoor wel zijn huwelijk voor opgeofferd. Een andere overgrootnonkel heeft met jonge mannen pamfletten tegen de nazi’s illegaal verspreid tijdens WOII. Mijn overgrootuders waren vooral kleine boeren en die hebben het hard te verduren gehad.
Toen we op een wetenschappelijke manier onze familiegeschiedenis moesten opzoeken en wedersamenstellen (1996) was er veel wantrouwen bij heel wat gemeentebesturen. Want ik moest absolute discretie aan de dag leggen omdat ik gegevens van WOII zou zien. Ik heb mij daar ook aan gehouden. Maar uit talrijke gesprekken van mijn ondertussen overleden grootvader langs moeders kant en ook met mijn grootmoeders langs beide kanten is gebleken dat er veel grijze zone was. Veel mensen die op het einde van WOII in het verzet zaten, hebben in het begin sympathieën gehad. Afrekeningen waren legio toen men bevrijd werd.
Daarom huiver ik nog steeds bij de gedachte van volkstribunalen. Omdat uit haat of rancune nooit degelijk recht kan gesproken worden toen niet en nu ook niet.
Bovendien is het gemakkelijk mensen van toen met het vingertje te wijzen dat ze verkeerd waren. Ik ben er zeker van dat indien er weer een oorlog zou komen heel veel mensen uit zelfbehoud familie of vrienden zouden verraden, uitleveren of verklikken aan deze of gene partij of gewoonweg zwijgen of de andere kant opkijken.
Bovendien moet mij van het hart dat het wel heel gemakkelijk is om de genocide van WOII (joden, Sinti (zigeuners), politieke tegenstanders, homo’s, …) enkel en alleen maar in de schoenen te schuiven van nazi’s. Veel relevante info werd en wordt verzwegen. Het bekendste is de conferentie van Vichy eind de jaren ‘30 waar men expliciet vroeg om de joden op te vangen. Drie keer raden wie reageerde? Alleen Jamaïca wou 5000 mensen opvangen. De rest van de wereld, communistisch, fascistisch of democratisch was anti-joods of op zijn minst ongeïnteresseerd. Dat is eigenlijk de grote oorzaak geweest van de enorme impact van de genocide.
Amper 2 weken na de beslissing van de echte uitroeiing door de nazi’s was dit al geweten in het geallieerde kamp (historische documenten bewijzen dit vandaag). Men heeft geen bevoorradingslijnen van concentratiekampen aangevallen of gebombardeerd tijdens de beschietingen van Duitsland. Men mag terecht ook aan het geallieerde kamp een schuldvraag stellen. Inderdaad minder zwaar, maar schuldig verzuim is ook schuld hebben.
Om echt schoon schip te maken met het verleden moet je kunnen vergeven en verzoenen. Zoniet kankert deze woede in een samenleving. Daarom vond ik het zo moedig en waardevol dat men in Z-Afrika waarheidscommissies (met Desmond Tutu) had opgericht om de misdaden van beiden (blanken en zwarten) aan te kaarten. Het is voor een slachtoffer van welke misdaad ook, van heel groot belang dat erkend wordt dat hij schade en verdriet heeft geleden.
Daarom dat ik akkoord ga met amnestie. We moeten die gitzwarte bladzijde omdraaien en die gebeurtenissen een plaats geven. Net zoals we dat gedaan hebben met Napoleon of met de protestantse en katholieke oorlogen. Je moet nu eenmaal de cirkel van wraak en weerwraak doorbreken, wil je een mooie toekomst voor de volgende generaties opbouwen. Alleen jammer dat dit zo lang moet duren.
Ik ben mijn geschiedenis niet vergeten, integendeel (en draag mijn steentje bij om dit niet en nooit te vergeten!). Maar vergevingsgezindheid is belangrijk in het verwerken van collectieve ellende of je nu aan de goeie of foute kant stond tijdens WOII. Veel mensen zijn geofferd tijdens WOII, laten we hen indachtig zijn en respectvol omgaan met de herinnering van die gruwel. Laten we hoopvolle lessen trekken, dan heeft die ellende misschien nog tot iets positiefs geleid.
05/07/2010 om 20:49
Na afschaffing van de apartheidswetten In Zuid-Afrika in 1996 heeft men met de installatie van de zogenaamde Waarheids- en Verzoeningscommissie zich actief bekommerd om waarheidsvinding, erkenning en schadeloosstelling. Dit bleek een goede manier om het verleden te begraven en op een vredevolle manier leren samen te even. In beide landsdelen van ons land zijn de feiten nog zoveel ouder (en gelukkig minder gruwelijk). Toch blijft bespreking van amnestie op politiek vlak onbespreekbaar. Op dit gebied blijft België een ontwikkelingsland. Wanneer komt onze Mandela ?
05/07/2010 om 21:02
Beste allen,
Ik heb ze allemaal gelezen, jullie benaderingen.
Ook ik kreeg die pap-over de “zwarten”- ingelepeld!
Over dit onderwerp las ik ook vele boeken en comentaren. Dit bracht mee dat ik véél milder werd.
Ik sluit mij aan bij C.Baele, laat ons aub, als Vlamingen, amnestie verlenen aan al diegenen die verkeerd gedaan hebben, ook voor diegenen die “men” dacht verkeerd gedaan te hebben, ook voor diegenen die nooit iets verkeerd deden maar.. -want, ik weet het niet meer, wie deed wat? laat ons deemoedig het hoofd buigen- !
Laat de geschiedschrijving haar werk doen.
Willen we nu toch eens tonen dat we Menselijk zijn en vergeven, dan pas zullen we als volk sterker worden zullen we weer fier zijn, verlost van alle historische last
Dan pas zal die pap, die nog steeds met de pollepen wordt doorgegeven, eens en voor altijd op zijn.
Vrienden, het gaat u goed.
Geo
05/07/2010 om 21:16
Een generaal pardon zorgt ook voor amnestie voor o.a.
* De beulen van Breendonk.
* De oologsburgemeester van Breendonk (oprichter van brouwerij Moortgat) die duidelijke nazi-sympathieën had.
(is nog een klein incidentje in 2007 rond geweest, Krist Peeters wou er een toespraak, nadat hij op een herdenking was geweest van de oorlogsslachtoffers, toen ze hem daar duidelijk maakten wie die stichter was, heeft hij dat bezoek in allerijl ingetrokken)(Spreuk van Moortgat tijdens de oorlog, 1 volk, 1 staat, 1 bier)
* De verklikkers die verzetsmensen aangaven en zo de dood injoegen.
* De oostfronters die tegen een bondgenoot (Sovjet-Unie) van onze bevrijders (VS, canada, UK) vochten.
(Vele Duitsers jongens hadden geen keuze in die tijd, de oostfronters hadden wel degelijk de keuze.)
* Extreem-rechtse flaminganten (o.a. Staf De Clercq, August Borms en Cyriel Verschaeve ) en walen (Degrelle) die openlijk en politiek meeheulden met de Duitsers. (in 2004 was op de ijzerwake waar altijd veel volk van VB aanwezig is, en in mindere mate enkele nva’ers, een groot portet van de eerste zichtbaar !?)
* …
Is dat de bedoeling ? Ik dacht het niet.
Er zullen zeker ook onschuldige slachtoffers zijn en mensen die geen keuze hadden, Duitsers die bijvoorbeeld ergens tegen de wil van het gezin introkken. En er zullen ook wel afrekeningen in de repressie zijn gebeurd uit persoonlijke redenen en niet omwille van de collaboratie. Dat mag men gerust erkennen. Maar de collaborateurs die uit vrije wil collaboreerden verdienen gewoon geen amnestie.
PS Hoe is het mogelijk dat mensen als Cyriel Verschaeve, de oostfront-ronselaar bij uitstek, die ooit in een toespraak zei (in het Duits uiteraard) “we moeten god danken dat hij een Hitler geschapen heeft”, straatnamen heeft in België. oa. in Lanaken. Dat is nog erger dan amnestie, dat is een van de topcollaborateurs eren.
05/07/2010 om 21:41
Hoog tijd dat we leren vergeven, maar niet vergeten.
Onze moeder aarde heeft ons allemaal nodig om anders te gaan leven,
zoniet zijn onze kinderen of kleinkinderen mogelijks de laatste generatie.
We mogen niet vergeten omdat we dezelfde fouten niet nog eens mogen maken.
Kunnen vergeven is geen teken van zwakte maar van sterkte.
We moeten met autoriteit toe zien dat deze gruwel zich niet herhaald, maar nooit met haat of minachting.
Want dat is juist de essentie van het fascisme.
05/07/2010 om 22:22
Vergeten is immoreel en daarom moet onthouden de basis zijn voor vergeving. Alles wat in de oorlog gebeurd is moet zo gedetailleerd mogelijk opgeschreven, uitgegeven en gelezen worden. Want alleen van het verleden leert men. Maar tegelijkertijd moet er een mogelijkheid zijn om diegene te vergeven die oprecht spijt heeft van zijn misdaden. Vergeving kan dus nooit in het algemeen aan een groep gegeven worden: het kan alleen puur individueel plaatsvinden, nooit structureel. Vergeving is een misdaad, als ze de misdaad bagatelliseert. Daarom moet er een strikte volgorde in acht worden genomen: 1. eerst een analyse van wat er precies gebeurd is 2. een morele waardering van het gepleegde misdrijf door zowel de dader als het slachtoffer, plus een derde partij 3. daarna moet de dader spijt betuigen, d.w.z. erkennen dat hijzelf de oorzaak was van het gepleegde misdrijf 4. dan moet de dader zélf vergeving VRAGEN en ook een straf of boetedoening voorstellen 5. dan pas volgt de vergeving, tegelijkertijd met de boetedoening.
Frans Vermeulen, Florahove 24, 4702 EZ Roosendaal, Nederland
06/07/2010 om 11:20
Het meest schrijnende van de repressie is de volkswoede die na de wapenstilstand getolereerd werd. Beelden van mensen die op een mensonterende de collaborateurs sloegen, vernederden, terwijl het belgisch gerecht aan de zijlijn stond toe te kijken.
Wat iemand ook gedaan heeft, hij of zij heeft recht op een eerlijk proces. De rechtspraak in die periode was vergelijkbaar met het snelrecht waar velen nu naar vragen. Alleen ging het toen over veel ingewikkelder zaken, niet over een klein vergrijp. Deze mensen waren overgeleverd aan een rechtspraak die geinspireerd was door haat en niet door het zoeken naar waarheid. Het gerecht veroordeelde toen mensen tot levenslang in 10 minuten tijd. Hun burgerrechten werden levenslang afgenomen en ze werden in schrijnende omstandigheden opgesloten.
Dit waren echter niet de mensen die in concentratiekampen hadden “gewerkt”. Neen dit waren de activisten die gedreven door de vlaamse idee, streden tegen het communisme, en voor een eerlijker parlementair systeem waar ook Vlamingen werden gehoord, met hun eigen problematieken. Dit verklaart ook een groot deel van de collaboratie. (Cfr. de behandeling van de vlaamse soldaten in eerste w.o.)
De reactie van velen dat de wreedheid van het Nazi-regime nooit mag vergeten worden is terecht. Daar twijfelt niemand over.
Maar de wreedheid waarmee het toenmalige gerecht zich over de collaborateurs heeft uitgelaten mag evenmin vergeten worden. Dit verklaart ook de immense bitterheid die leeft in veel kringen.
Wanneer een land bereidheid toont om een samenleving op te bouwen moet het de moed hebben om in eigen hart te kijken, fouten uit het verleden toe te geven, te vergeven, en aan een nieuw klimaat te werken van een positieve samenleving.
06/07/2010 om 18:24
“Breendonk het begin….”.
Lezen dat boek! Ook alle NVA-en Vl. Belangstemmers die eigenlijk niet tot één van deze partijen behoren, en je weet direct hoe gevaarlijk het rechtse gedachtengoed dat De Winter en De Wever verspreiden, is.
07/07/2010 om 11:00
Algemene amnestie? Mij goed. Maar daar mag iets tegenover staan. Algemene regularisatie bijvoorbeeld. Als we burgerschap schenken aan hen die ons land versmaden en verraden, dan ook aan hen die ernaar streven om hier te leven. Gelijk oversteken.
08/07/2010 om 11:26
Na het lezen van al deze voorgaande reacties, ben ik verbaasd dat België nog kampt met zulk een groot onverwerkt verleden. Het lijkt me dan ook moedig van Hilde Kieboom om dit conflikt op tafel te leggen om het eens en voorgoed uit te klaren en om zo onze onderlinge samenleving in dit kleine landje mogelijk te maken. Hierboven zijn er al vele goede en positieve suggesties gegeven over de manier waarop dit moet aangepakt worden. Maar andere reacties van mensen, die zozeer gekwetst zijn dat hun alle kansen in het leven ontnomen werden, tonen aan dat er met grote omzichtigheid te werk gegaan moet worden. Soms kan het te pijnlijk zijn voor de nabestaanden die ook slachtoffer werden van haatcampagnes omwille van hetgeen hun familie tijdens de oorlog deed. Hun leven werd mee verwoest. Een veralgemening moet dus vermeden worden.
Indien men kiest voor het openleggen van het conflikt, moet men er ook op voorhand rekening mee houden dat hierdoor weer heel veel haatgevoelens losgemaakt kunnen worden. Velen kiezen er dan voor om de beerput gesloten te houden en er niet meer in te roeren omdat het dan gaat stinken en omdat je toch niet meer de juiste toedracht van het verleden kunt achterhalen. ‘Zand erover’ zei men vroeger, toen het psychologisch bewustzijn nog niet aanvaard werd in de samenleving. En het probleem was ‘opgelost’. Nu weet men ondertussen wel beter. Men ziet hier duidelijk dat dit conflict onderhuids blijft verder sudderen en de standpunten alleen maar verhard worden. Het zal een grote kundigheid en sereniteit vragen om dit weer los te weken en om vertrouwen te wekken
Ook naar de toekomst toe voor onze jeugd zullen we hiermee moeten aantonen dat er vrede kan gevonden worden indien er naar elkaar geluisterd wordt in een gezonde communicatie. Dat er goed en kwaad is in de wereld en dat er naar gerechtigheid kan gezocht worden. Maar dat er ook een onderling begrijpen kan groeien nadat onverwerkte emoties bevrijd werden en men niet aan haat en rancune mag blijven vastzitten. Dat we naar een toekomst willen kijken die positief opbouwend werkt.
We leren hiermee onze jeugd dat al onze daden ook een gevolg hebben en dat er toch ook ondanks onze gemaakte fouten er vergeving mogelijk is indien er schuld bekend wordt. Maar dat er evenzo feiten zijn die we nooit mogen vergeten en die we samen moeten dragen. Zo kan Begië weer met opgeheven hoofd de geschiedeins in.
Dus eerst de erkenning van de feiten en het plaatsen in de juiste context, zaak per zaak, omwille van de rerechtigheid. pas nadien kan er sprake zijn van amnestie.
En daarvoor is net de Egidiusgemeenschap goed geplaatst omdat ze als fundament het christendom heeft. Dit fundament dat vergeten dreigt te worden leert ons dat de’ Waarheid’ vrij maakt en dat we in die vrijheid vrede kunnen vinden. Daarom moeten we hierin geloven en hiervoor gaan!