Het Brusselse parket en de burgemeester van Anderlecht hebben afgesproken om in sommige delen van de gemeente, in Kuregem bijvoorbeeld, een beleid van nultolerantie te voeren. Dat wil zeggen dat wie ook de wet overtreeedt, wordt opgepakt en naar de rechter wordt doorverwezen. Maar zullen de rechters volgen en de nultolerantie (snel) in vonnissen omzetten? Zullen de jeugdrechters dezelfde lijn volgen?
Nog een aantal zaken om in overweging te nemen: de Franstalige pers is helemaal niet zo ongerust over de misdaad in de hoofdstad, er is zelfs verbazing te lezen over de eis van ongeveer alle Vlaamse partijen om het veiligheidsprobleem met harde hand aan te pakken.
Ook van de federale minister van Justitie wordt tegen de kabinetsvergadering van woensdag een stand van zaken en een plan verwacht. Want, zo zei het de premier, de overheid moet de veiligheid van de burgers verzekeren.
Maar volstaat het om vijfhonderd (500!) “jongeren van een verloren generatie” van de straat te halen? Volstaat het om tot een machtsontplooiing over te gaan? En is de toestand in Brussel werkelijk zo erg, erger dan in Parijs, Straatsburg of Berlijn, bijvoorbeeld? Zou het helpen om van Brussel één grote politiezone te maken, of is dat een fetisj? En, laatste overweging, heeft de armoede echt niets met de toestand in Kuregem en Co te maken?
@Allen: uw beschaafd geformuleerde reactie is welkom als ze vergezeld gaat van uw voornaam, naam en een behoorlijk e-mailadres; dus geen schuilnamen; u kunt aan de moderator vragen om enkel uw voornaam of uw initialen te publiceren; lees vooral de regels voor deelname aan onze forumdiscussies; mod
01/02/2010 om 14:47
Beste,
Nultolerantie of niet?.
Kunnen de politiediensten hun werk doen, zoals het zou moeten kunnen gedaan worden?.
Kan hun onderlingen werking met aanpak beter als nu? ja: door één centraal werkend nummer die voor iedere politie dienst dezelfde is en bemand door tweetalig personeel of/en ( plaatselijk: Duits machtig is: Eupen of omstreken?).
Nultolerantie invoeren zal alleen maar nut hebben, als men ook plaats heeft voor deze personen te plaatsen waar ze moeten geplaatst worden, zoniet: wat gebeurt er als ze nog schoolplichtig zijn en toch de straat op moeten?.
De ALLERbeste oplossing zal het v’o'orkomings beleidt zijn, door na te gaan: Waarom zijn deze zo, door wat is het zo ver gekomen, wie?, waar? enz te onderzoeken.
Wetelijk mogen de ouders hun kinderen nog geen TIK geven en kindertelefoon gebruik: geven hen de indruk: hun goestingen mee te helpen verwezenlijken en:
Als zij hun ouders het leven zuur maken en deze zodanig opgejaagd hebben: dat hun ouder(s) hun een oorveeg geven: deze vermoedelijk ook nog gestraft worden: ? niet?.
Samengevat: kunnen en mogen de ouders NIET meer opvoeden in gevallen waar woorden alleen: niet meer helpen.
Als men zoiets al zou bespreken en aanpassen aan de huidige tijd: ouder laten opvoeden (ook ‘n TIK toelaten), zou men al veel miserie kunnen uitsluiten en voorkomen.
Politiekers zelf, minstens 385 geven hun looninkomsten en bijverdiensten NIET aan en de burger kan hier: NIETS tegen ondernemen.
Of zij ooit gestraft werden of zullen worden, is nog een vraag.
Doch hun gemaakte wetten, maken wel dat de burgerouders: WEL gestraft kunnen worden.
Zij zijn groot en wij zijn klein, dat is niet eerlijk.
Waar blijft de gelijkheids behandeling van ieder mens?.
M.v.g: jean.
01/02/2010 om 14:51
Dit initiatief komt geen seconde te vroeg, maar eerder 15 jaar te laat.
Als inwoner van Sint Joost ten node voel ik me al jaren in de steek gelaten door politicie die dit probleem bleven ontkennen en negeren. Maar toch ben ik echt blij dat er eindelijk oog is voor dit probleem!
Ik hoop dat naast de zero tolerantie tegen jongeren op het slechte pad, er ook voldoende inspanningen worden gedaan voor jongeren op het goede pad te houden (zoals buurtwerk, enz…) “Beter voorkomen dan genezen”.
01/02/2010 om 15:30
Brussel telt 19 gemeenten met 19 burgemeesters en schepencolleges, 1 minister president en zeven ministers en staatssecretarissen, 89 parlementairen en zes politiezones. De stad heeft 1.1 miljoen inwoners. Ik denk dat New York bijna negen keer meer inwoners heeft. Die heeft één burgemeester met schepencollege. Begrijpe wie kan.
01/02/2010 om 15:47
Het wordt nu eindelijk eens tijd dat het voor iedereen duidelijk moet wezen dat er geen onderscheid bestaat tussen grote en kleine criminaliteit. Het kwaad moet in de wortel worden uitgeroeid. Het feit dat er in het zuiden van het land verschillend wordt over nagedacht stemt tot nadenken. Het verschil in deze materie is veel belangrijker dan financiële transferts naar het zuiden, en is voor de federale staat een grotere splijtzwam dan wat dan ook.
01/02/2010 om 15:51
Soms ligt de oplossing gewoon voor het grijpen, maar ziet of wilt men die niet zien. Procureur BULTHE is één van de meest ervaren magistraten die België kent, plus is het iemand met een enorm gezond en pragmatisch verstand. Als de Minister van Justite en de politiekers C° dit probleem willen oplossen … dat ze effe stoppen met het allemaal zelf uit te leggen en maar alleen aan hun ego te sleutelen … dat ze gewoon de procureur des konings volgen, ‘t zal rap gedaan zijn met die onrust.
01/02/2010 om 16:17
Misschien los je hiermee het acute probleem, hoe maak ik op korte termijn de straat weer min of meer “veilig”, op.
Maar het probleem bij de wortel uitroeien is een ander paar mouwen. We hebben het hier over een grote groep jonge mensen, die niks meer te verliezen hebben. Die tot over hun oren in de criminaliteit zitten. Waarschijnlijk nooit iets anders gekend hebben.
Hoe krijg je dergelijke mensen zover dat ze normaal gaan functioneren in onze maatschappij. Ik denk dat dat redelijk hopeloos is.
Het is het resultaat van jarenlange struisvogel politiek. Als we het probleem negeren zal het zichzelf wel oplossen.
Niet dus!
Dat Walonië daar anders over denkt dan Vlaanderen. Tja, ze denken over alles anders. We hebben niet enkel een andere taal, een andere cultuur, maar duidelijk ook andere waarden en normen.
01/02/2010 om 16:26
Het kot is weer te klein … in Vlaanderen. De koele minnaars van “hun” hoofdstad (vooral de verre neven die ze amper kennen, tenzij van de paar straten van en naar het werk, of de winkelstraat) zijn er als de kippen bij met het streng wijzend vingertje. Hiermee raken wij ook al één van de oorzaken aan : veel Belgen hebben maar weinig band met Brussel, en staan er nogal vijandig tegenover (ik herinner mij, als één klein voorbeeldje de Vlaamse Zorgverzekering. Enkel voor Vlamingen dus, en de Brusselse zorgbehoevenden -dikwijls nog in veel moeilijker omstandigheden dan in Vlaanderen- konden het door hun neus boren). Het communautair en vreemdelingen discours doet de rest. Dit wordt in tijden van crisis en onzekerheid nog eens extra opgepookt.
Natuurlijk moet misdaad bestraft worden. Het is makkelijk gezegd, maar het is geen sinecure om op dat vlak resultaten te boeken. Heel wat mensen doen goed werk, verdienen veel waardering en zeker meer ondersteuning.
Toch zal zero tolerance of meer blauw alleen “het uitschot” (zoals de politieman op VRT zo fijntjes formuleerde) niet van de straat halen. Geweld is immers een symptoom van onderliggende problemen.
Zoals Sandra van Sint Joost terecht zegt, Brussel wacht al zo lang op oplossingen. En natuurlijk niet alleen wat de veiligheid betreft. Ik verwijs naar Luckas Vander Taelen die enkele problemen in een opinie op een rijtje heeft geplaatst.
Coördinatie en samenwerking zijn sleutelwoorden. En dit voor alle instanties (dus niet alle zonden van Egypte naar de politici gooien).
Maar zelfs deze gecoördineerde aanpak is ontoereikend.
Steden zijn immers kruispunten van problemen en verandering. Ik verwijs naar New York als vaak geciteerd voorbeeld. Bij de laatste verkiezingen raakte burgemeester Bloomberg (die dan nog niet zo’n verkeerde accenten legde) maar net met de hakken over de sloot, en dat nog na een miljardenverslindende propaganda.
Naast veiligheid zijn onderwijs, huisvesting, gezondheidszorg … even belangrijke werkpunten.
Hopenlijk is het niet te laat om zaken recht te trekken in Brussel. De crisistijden (werkloosheid en het financiëel keurslijf)
maken het er niet makkelijker op. Een goede stap zou zijn dat men besluit (naar energie en middelen) om er federaal een prioriteit van te maken. En dan efficiënt en positief werken.
01/02/2010 om 20:39
Beste,
Ik heb me een beetje geërgerd aan de berichtgeving in het journaal:
1. statistieken bewijzen dat Brussel in vergelijking met andere Europese hoofdsteden meer dan genoeg politieagenten heeft. Met statistiek kan je alles bewijzen, maar dit trekt toch echt nergens op. Wordt in die statistieken rekening gehouden met het inwoneraantal van Londen, Parijs, Amsterdam en Brussel? Er is toch een klein verschil dacht ik. Wat is het takenpakket van een politieagent in al deze steden, is dat pakket volledig gelijk, of moeten sommige politieagenten al meer administratie doen dan andere? Zijn er in sommige steden minder politieagenten maar meer buurtwerkers? Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan, mijn punt is, gebruik geen statistieken tenzij ze echt iets bewijzen.
2. MIjn ervaring is dat structuren niet het belangrijkste zijn, het zijn de mensen die belangrijk zijn. Politiezones één maken? Zorg voor meer coördinatie, genoeg buurtwerking, politie die dichter bij de mensen staat en die tijd maakt voor de mensen, en genoeg middelen en dan zal het al wat beter gaan. Trouwens er is toch héél goed gereageerd door de politie in Brussel?
3. Het grootste probleem is volgens mij de sociaal-economische situatie en niet het communautaire of de criminaliteit. Ze zijn in Brussel echt niet slechter van inborst dan in Vlaanderen. Focus dan ook daar op, in plaats van er weer iets communautair van te maken.
MEt vriendelijke groeten,
Jeroen
01/02/2010 om 20:50
Er moet vooral een zero tolerantie komen op een zero justitie beleid!
Ik lees in de redactie:
Absurde situatie in jeugdgevangenis Tongeren”
In de jeugdgevangenis van Tongeren werken zo’n 60 cipiers, terwijl er maar 4 tot 8 jonge gedetineerden verblijven.
En ik lees ook nog in de redactie:
Jonge bankovervaller vrij wegens geen plaats
Het gerecht van Dendermonde heeft een 17-jarige jongen vrijgelaten, omdat er geen plaats voor hem was in een gesloten jeugdinstelling.
De jeugdrechter wilde hem in een gesloten instelling plaatsen, maar daar was geen plaats meer vrij. Het parket van Dendermonde betreurt ten zeerste het gebrek aan plaatsen.
Zeker 1 verdieping zou opengesteld kunnen worden voor volwassen gedetineerden, zo zou er een 35-tal gedetineerden kunnen worden ondergebracht in Tongeren”, zegt Ivan Vandecasteele van het ACOD.
01/02/2010 om 21:57
Alles normaal en onder controle in Brussel, dixit Moreau en Thielemans.
Hmm.
No go zones, molotovcocktails naar politiekantoren, agenten ondervuur
Alles onder controle…
01/02/2010 om 23:04
In NY hebben ze in de jaren 90 ook een zero tolerantie ingevoerd, met duidelijke gevolgen…het werd terug veilig.
Probleem in Belgie is dat als er al iemand gearresteerd wordt, dat die persoon binnen de korste keren vrij rond loopt, vooral minderjarigen.
Men moet een duidelijk signaal stellen en mensen straffen als ze iets verkeerd doen. We doen dit maar al te graag als men te snel rijdt, dus waarom hier niet?
Ook moet men ophoiden met criminelen te bemoederen. Niets maar dan ook niets rechtvaardigt dat men een medemens besteelt, aanrandt of… ook niet de zogenaamde discriminatie waar veel criminelen zich achter verschuilen, zij zijn tenslotte maar slachtoffers.
Men zou beter deze criminelen terug sturen naar het land van herkomst zodat ze daar kunnen gestraft worden. Dit zal zeker afradend zijn voor de meesten.
02/02/2010 om 11:30
Nultolerantie is in wezen niet meer dan symptoombestrijding.
Ik hoor en lees her en der dat het om een paar honderd jongeren gaat die echt helemaal ontspoord zijn. Stel dat men er in slaagt die allemaal van straat te halen, te berechten voor de misdaden die ze gepleegd hebben en op te sluiten. Wat dan? Gaan er dan voor de jongeren die niet van straat gehaald zijn ineens mogelijkheden zijn? Gaan die ineens perspectieven hebben op werk, een betaalbare woning, onderwijs, …
Om maar te zeggen dat zolang men er niet in slaagt de sociale achterstelling op te lossen men nultolerantie mag invoeren zoveel men wil; de problemen zullen blijven.
Wat er dan volgens mij wel moet gebeuren?
Wel, ik ben voor die nultolerantie als onderdeel van een globaal plan. Wie crimineel gedrag tentoonspreidt moet gestraft worden. Zo simpel is dat. Maar dat kan niet het enige zijn.
De politieke kaste in Brussel moet aangepakt worden. Decennia onbekwaamheid moeten onverbiddellijk aan de kaak gesteld worden. De verantwoordelijken voor het ontsporen van de situatie in (delen van) de hoofdstad moeten met naam en toenaam genoemd worden en vervolgens met de spreekwoordelijke pek en veren de stad uitgejaagd worden. Die verantwoordelijken zitten trouwens niet enkel op burgemeestersstoelen in Brussel.
De bestuurlijke structuur van de hoofdstad moet vereenvoudigd. In Terzake hoorde ik het cijfer van 11 (elf!) bestuursniveau’s die in Brussel aanwezig zijn. En die allemaal ongetwijfeld hun deel van de koek opeisen en alle 11 wellicht denken dat ze het zoveel beter weten dan de anderen. Schaf dat allemaal af! 1 Bestuur voor die stad. 1 Beleid dat als budget zou hebben de som van de 11 budgetten die er nu circuleren en dat er in de eerste plaats op gericht moet zijn om Brussel leefbaar te maken voor de mensen die er wonen. Een beleid dat aan de jongeren en hun ouders die er leven reële kansen biedt. Een beleid dat de straten ook letterlijk opkuist.
02/02/2010 om 13:18
iedere ochtend , kan ik 50 minuten lang genieten van het “nieuws” op de radio.
heel regelmatig is dit informatief , ook al eens enerverend of verheugend , maar nadat ik de burgemeester van Brussel deze morgen hoor zeggen dat hij de straatbendes in Brussel een “fait divers” vindt , dan weet ik het even niet meer !!
een aantal burgervaders in ons land zijn werkelijk alle voeling met de realiteit kwijt !!!
ik heb altijd geleerd , te zwijgen als je niet weet waarover je spreekt. Helaas is deze spreuk niet langer geldig voor onze “leiders” ,,,, en helaas is ze niet enkel toepasselijk voor deze “arme” meneer , die allicht probeert de situatie te laten afkoelen zonder iets te moeten ondernemen wat mogelijk ingaat tegen de “normale” gang van zaken.
ook dit is helaas een “ongemak” van onze bestuurders des lands !
het wordt dringend tijd dat er een aantal politici = leiders ? , mochten deze nog bestaan ? , opstaan die wel iets durven te ondernemen, zoniet zullen we geen leefbare steden meer hebben binnen de 10 jaar en zal de tegenstelling tussen vlaanderen en wallonie alleen maar verder escaleren ,,,,
spijtig !
02/02/2010 om 15:05
Natuurlijk help nultolerantie. Dit is een urgentiemaatregel die onmiddellijk moet worden genomen. alleen zal dit op termijn moeten gevolgd worden door structurele maatregelen ter verbetering van de sociale integratie. Waarom geen tariefjustitie invoeren en publiceren ? vb. dit misdrijf kost nnn € en nn dagen gevangenis, onmiddellijk te innen. Enkel politie en / of parket, Geen rechtbank nodig. geen ellenlange dossiers.en geen verdediging nodig.
03/02/2010 om 00:21
De problemen in Brussel zijn denk ik een probleem van ongeintegreerde nieuwe Belgen. GEneratie na generatie sluiten ze zich op in hun, enige correcte, leefwereld en zijn ze blind voor de maatschappij van het land waarin ze zich komen vestigen. Héél Europ kampt met hetzelfde probleem trouwens. Ik denk dat Europa héél dringend een beleid moet gaan uitstippelen om mensen die niet willen bouwen aan een betere maatschappij buiten de Eurozone te houden en enkel nog migratie toestaan om vacante functies in knelpuntberoepen op te vullen.
Nultollerantie zal dit probleem hooguit een tijdje koelen. Maar ten gronde word het probleem niet opgelost. Men heeft in de politiek nog steeds niet door dat beleidsdomeinen allemaal aan elkaar verbonden zijn en dat men een gezamelijke verantwoordelijkheid draagd, los van partijpolitieke standpunten.
03/02/2010 om 12:04
Zeker GEEN grote eengemaakt politiemacht voor Brussel en omstreken .
Ik zie het al gebeuren. Een vergadering met enkele prominenten in Brussel
centraal en heel Anderlecht overgelaten aan de bendes.
Een Franstalige agent in een Vlaamse randgemeente ? Wij geraken nu al niet
in het Nederlands geïnformeerd.
Zeker niet aan gedacht ?
04/02/2010 om 17:38
Wat mij bijzonder plezier doet is de genuanceerdheid van de meeste meningen. De tijd van de simpele populistische oplossingen is aan het verdwijnen. Misschien kan het seriese werk nu beginnen.
De huidige generatie zal moeilijk de beteren zijn.
Beginnen met een positieve levensvisie te ontwikkelen bij kinderen vanaf de kleuterklas zodat de neuwe generaties niet dezelfde fouten maken. Leerplicht vanaf 3-4 jaar valt te bespreken.
@Luc: maak u geen illusies over de genuanceerdheid van de meeste meningen - mod
05/02/2010 om 10:32
Ik word bedroefd en vooral onstemd door de uitlatingen die ik lees zoals:
“vijfhonderd“ jongeren van een verloren generatie” van de straat te halen” : alsof de eliminatie van mensen ooit een maatschappelijk probleem kan oplossen ? Niet enkel is een dergelijk idee ethisch onaanvaardbaar, het is bijzonder simplistisch om niet in te zien dat dit enkel zal leiden tot veel meer frustraties door gevoel van onrecht en discriminatie, vooral door het gevoel opgegeven te worden en niet meer mee te tellen, die 500 zullen zeer snel vervangen worden door een nog veel radicalere groep, het is een escalatie die ons regelrecht naar veel ergere buitenlandse ghetto-toestanden zou leiden.
“De problemen in Brussel zijn een probleem van ongeintegreerde nieuwe Belgen” : Dit is niet juist, het viseert tenonrechte een andere groep en is vooral een negatie van de daadwerkelijke problematiek. De probleemgroep waar het om gaat zijn ook jongeren die wel de taal machtig zijn, die hier zelfs geboren en getogen zijn, maar nog steeds niet als volwaardige burgers geaccepteerd worden. De geheel nog niet geïntegreerde groep is een zeer kwetsbare en een gemakkelijk slachtoffer voor repressie, maar zij vormen niet de kern van dit probleem, dit wel zo laten uitschijnen is louter xenofobie.
“Geen rechtbank nodig. geen ellenlange dossiers.en geen verdediging nodig.” : Gooien we dan maar het gehele gerechtssysteem van de kaart en gaan we over tot maatschappelijke lynching ? De huidige retoriek lijkt daar inderdaad soms naar te neigen, dan kunnen we onze democratie en al haar principes van rechten en vrijheden vergeten, een totalitair systeem gericht tegen eenieder die niet aan het kleurloze model voldoet, een jacht op het kritisch denken of zeg maar het denken tout court.
“Het kwaad moet in de wortel worden uitgeroeid” : Ik huiver als ik het woord uitroeien hoor in een context waar het over levende individuen gaat, daarenboven is de term “kwaad” erg relatief en heeft voor verschillende individuen een andere betekenis afhankelijk van in welke positie men zich bevindt. Een Bushiaanse of Berlusconeske uitspraak, voorbeelden die sterk waren in het creeëren van problemen, niet in het oplossen ervan.
Ik betreur de uitlatingen van de Brusselse burgemeester, omdat ik wél begrijp waar hij op doelt maar betreur de geheel verkeerde en ongelukkige woordkeuze. Ik meen dat wat hij bedoelde is dat dit gaat om een incident van een “sporadisch karakter”, is het volkomen onjuist te stellen dat dergelijke voorvallen schering en inslag zijn, er zijn problemen maar dit uitvergroten en veralgemeniseren is de werkelijkheid geweld aandoen. In denk dat het “fait divers” daarop slaat, het is niet de bedoeling het geval op zich te banaliseren, desgevallens zou het eerder gesproken hebben over een “bagatelle”. Ik volg de burgemeester maar hij moet dringend iets doen aan zijn ongelukkig taalgebruik.
De erkenning van problemen is natuurlijk niet te bekritiseren, maar dit dient dan wel op een eerlijke wijze te gebeuren en niet vanuit een enggeestig egocentrisme. Een strengere aanpak (ik vermijd bewust de term “hardere” omdat het niet gaat om een hardere bestraffing maar om meer consequentie en opvolging) is verdedigbaar, maar men dient dan wel een ruime kijk te hebben op de gehele problematiek en alle factoren die hierop inspelen. Dit betekend ook dat men dan ook strenger dient op te treden tegen ALLE overtredingen, dit impliceerd ook discriminatie en het aanzetten tot ervan en machtsmisbruik zeker van personen in functie. Het is cruciaal bij een strengere aanpak om de slachtoffers van beide zijden te erkennen en te verdedigen. Politiemensen die en publique spreken over “krapuul” of “mensen van straat vegen” bezitten mijn inziens niet de capaciteiten om hun functie naar behoren uit te voeren, zeker niet in een dergelijke complexe situatie. In niet onbelangrijke mate voeden zij het probleem. De wortel van de criminaliteit is niet de criminaliteit zelf, als men dan toch spreekt van uitroeien van de wortel dan moet men ook dit consequent doen.
De suggestie van buurtwerk werd gemaakt, maar dit gebeurd reeds doch de daadwerkelijke resultaten blijven veelal uit, zeker daar waar zij het meest nodig zijn. Misschien mede doordat dit gebeurd op een te paternalistische wijze waardoor het enerzijds onvoldoende feedback geeft aan de uitingen van frustraties en anderzijds in geloofwaardigheid moet inboeten. Het is essentieel dat de ongenoegen en frustraties maatschappelijk beter gekanaliseerd worden, en vooral dat daarbij betrokkenen zelf actief worden ingeschakeld met name op structureel en organisatorisch vlak. Dit wil zeggen dat de sleutel tot een betere maatschappelijke en sociale integratie de politieke integratie is en dit vooral in een vrije en ongebonden context, opdat eenieder ten volle zijn eigen indentiteit kan ontplooien. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan een beweging als BOEH, het engagement dat de betrokkenen innemen is een belangrijke stap en zou ten volle moeten ondersteund worden, vooral door de erkenning van haar maatschappelijke waarde. Het is de emancipatie en het engagement dat leidt tot maatschappelijke betrokkenheid, dit in de kiem trachten te smoren vanuit een standpunt van uniformisering is een grote misstap waarbij men de daadwerkelijke integratie tegenwerkt. Jongeren de mogelijkheid geven tot politiek engagement maar vooral dit vanuit een persoonlijk standpunt en niet binnen een keurslijf van een bestaande vlaamse organisatie dewelke steeds haar opportunistische electorale en andere belangen afweegt alvorens stellingen te nemen, kan zowel een uitlaatklep zijn als en veel belangrijker een motivatie tot maatschappelijke betrokkenheid. misschien en zelf zeker wanneer zij tot tegenstrijdige of zelfs controversiële benaderingen leiden, dit zijn namelijk indicatoren voor waarover de dialoog daadwerkelijk noodzakelijk is om tot een harmonisere samenleving te komen. Uiteindelijk is dit ook een parameter van het daadwerkelijk democratisch karakter van onze instellingen. Groen had voorheen redelijk wat vertrouwen en had kunnen werken aan structurele veranderingen tot oplossing, maar de xenofobe en dubbelzinnige stellingnames hebben een mooie kans om zeep geholpen, tragisch voor wie echt naar oplossingen zoekt, dit wijst op de noodzaak tot politieke ontvoogding. Het idee dat dit zou leiden tot radicalisering is misleidend en enkel gedreven vanuit een houding van angst voor eigen vervaging, doch de erkenning van een ander is de erkenning van de realiteit, de ontkenning als overlevingstrategie is echter het summum van idiotie. En toch lijkt vlaanderen daar zijn zinnen op gezet te hebben.
Als Vlaanderen daadwerkelijk de problemen wil aanpakken, en dat is hoogdringend, dan moet zij ook zichzelf onder de loepe nemen en ook de wantoestanden in eigen rangen erkennen, aankaarten en bestrijden. Enkel dan zal een beleid maatschappelijk en sociaal geloofwaardig zijn en aanvaard kunnen worden door eenieder. Vlaanderen dient dringend te beseffen dat verwantschap niet onstaat op basis van gemeenschappelijke factoren en geen noodzakelijk gespiegelde visie impliceert. Daar dit laatste een negatie schept van onderlinge verschillen en daarmede inbreuk op de persoonlijke eigenheid van het individu. Een dergelijke geestesvernauwing leidt uiteindelijk tot uitsluiting en discriminatie. Niet gemeenschappelijke factoren maar wel de erkenning en aanvaarding der verschillen binden ons, niet in dogmatische gevangenheid maar in klimaat van intellectuele en culturele vrijheid.
Dit is geen betoog van een salonfilosoof maar van iemand die zelf een beroep uitoefend dat veelal in de media als risicoberoep omschreven wordt, op straat en ook in dergelijke wijken, solitair en zonder bewapening. Uiteraard heb ik ook al agressie meegemaakt maar angst, neen hoegenaamd niet, ik heb veel te veel contact en binding met hele hartelijke mensen en voor wie daar oog voor heeft maakt dat een mens veel sterker dan de angst en haat wat nu de klok slaat. Laten we niet overdrijven en niet voordoen alsof de problemen vergelijkbaar zijn met die in Johannesburg of Rio, als we dit wel doen dan is het daar waar we recht op af stevenen.
06/02/2010 om 14:22
Ik ben zelf woonachtig in Anderlecht en ik stel vast dat bijna elke inwoner dit zag aan komen. Men vind dit een “normaal” gevolg van wat er in de wijken misloopt. Bijvoorbeeld er is 1 commisariaat in de wijk Kuregem en deze is om 20 uur dicht. De sociale werking heeft het moeilijk omdat deze moeilijkheden hebben met het krijgen van subsidies. Er is geen enkele specifieke buurtwerking voor jongeren tussen 12 en 18 jaar. Men ziet dat de huizen daar in erbarmelijke staat zijn. Enorm veel mensen die daar wonen hebben last van ratten. De buurt ligt er niet netjes bij. De politie rijden daar rond als cowboys en wanen zich in het wilde westen. De sociale sector heeft moeilijkheden om mensen te vinden die in deze wijk willen werken voor het weinige geld dat zij kunnen bieden.
Aan de andere kant heeft men in Anderlecht een geweldige voetbalploeg die ook begaan is met de jongeren van die wijk. Verschillende kleine buurtwerkingen met gemotiveerde mensen. Met een geweldige markt die enorm veel toeschouwers lokt. Verschillende geweldige restaurants. Ik stel vast dat daar een probleem is en daar moet aan gewerkt worden. Maar ik vind dat men zich moet afvragen waar de werkelijke wortel van het probleem ligt.
Ik zou graag jullie, de politiekers en de media eens uitnodigen op een tocht door Anderlecht om te zien wat die jongeren zien. Maar dat brengt mij tot een volgend probleem wie wil er luisteren naar een jongen van 21 in Anderlecht?
07/02/2010 om 19:53
Met nultolerantie en snelrecht pak je de symptomen aan maar niet de oorzaak van de kwaal. Natuurlijk ligt de oorzaak voor een stuk bij de sociale achterstelling en de sociale ongelijkheid. Die sociale ongelijkheid is echter wel heel moeilijk aan te pakken. De vrijemarktmythe stelt wel dat iedereen die zijn best doet uiteindelijk wel kansen krijgt in deze economie maar ik geloof niet dat deze uiterst competitieve economie deze horden allochtone jongeren wel degelijk nodig zou hebben.
Anderzijds denk ik dat een belangrijke oorzaak van het probleem, een kwestie van opvoeding is. Iedereen kan zoveel kinderen maken als die zelf wil, het indivuele recht om kinderen op de wereld te zetten. Dat gebeurt vaak lichtzinnig, soms om meer toegang te krijgen tot sociale voorzieningen, maar meestal vanuit een domme traditie, iedereen maakt kinderen en bepaalde geloofssystemen stimuleren die voortplantingsdrang. Achteraf blijken veel ouders niet tegen deze taak opgewassen en zeker wanneer ze in kansarme wijken wonen loopt het heel vaak mis. De jongeren leven in een troosteloze wijk, via de media, het internet en de tv krijgen ze de harde waarden van deze prachtige vrijmarktsamenleving mee: geld, seks en status. Als tegengewicht zouden de ouders voldoende normen en waarden moeten meegeven aan hun kinderen, maar veel ouders kunnen dit wegens allerhande redenen niet waarmaken.
Opvoedingsbijstand zou dan ook verplicht moeten worden voor bepaalde ouders! Ouders (autochtoon of allochtoon) zouden een examen kunnen afleggen bij de geboorte van hun kind. Deze examens zouden kunnen opgesteld worden door een zeer uitgebreid team van psychologen en kinderpsychiaters (om zo intersubjectief als mogelijk te werk te kunnen gaan). Centraal zou moeten staan: het aanleren van grenzen en discipline. Slagen ze niet dan kan opvoedingsbijstand verplicht worden gesteld, bijvoorbeeld in ruil voor kinderbijslag. Er wordt veel te veel van uitgegaan dat iedereen wel kinderen kan opvoeden en er wordt veel te veel voorbijgegaan aan de gevolgen voor de samenleving van het ontbreken van deze opvoeding. Deze opvoedingsbijstand zou veel belastinggeld kosten maar op lange termijn wel degelijk vruchten afwerpen.
Of je nu arm bent of niet, voldoende kansen krijgt of niet, kinderen moeten van kleinsaf aan geleerd worden dat je NOOIT de lichamelijke integretiteit van anderen kan schenden. Dit mag NOOIT door de vingers gezien worden en er is geen enkel excuus voor. De sleutel ligt in de opvoeding, niet in nultolerantie en horden politie.
11/02/2010 om 16:26
Eerlijk gezegd ben ik na het lezen van dit artikel van mijn wolk gevallen. Natuurlijk wist ik dat er criminilateit bestond in Brussel maar vandaar de nultolerantie in te voeren, was ik erg verbaasd. Volgens mij heerst er in Brussel niet meer geweld dan in andere Europese steden. Bovendien, als je iemand iets verbiedt zal hij de neiging hebben om de regels nog meer te overtreden. Daarnaast, hebben de rechtbanken het zeer druk. Ze zullen door de nultolerantie nog meer zaken moeten behandelen en daar hebben ze zeker geen tijd voor. Er bestaan kleinere en grotere misdaden. Men moet proberen prioriteit te geven aan de belangrijke feiten. Inderdaad, als zware criminaliteit verdwijnt zal het gemakkelijker zijn om kleine misdaden te behandelen (minderjarigen nemen de grote misdadigers als voorbeeld).
Als men ook één politiezone invoeren in Brussel, zal de politie niet effectief zijn in alle misdadige zones van Brussel.
Nultolerantie? Om over na te denken…
11/02/2010 om 16:29
Beste,
Iedereen zou een wereld zonder geweld willen, een soort paradijs. Maar het geweldprobleem te regelen met een vluger, harder aanpaking en veroordeling van de misdadigers, dus nultolerantie, is een utopie. We zouden ons beter met de opleiding van deze kerels bezig houden. Zodat ze begrijpen wat slecht is om terug in ons maatschappij te worden geintegreerd. Bovendien hebben we niet genoeg plaats in onze instellingen of gevangenissen om hen te ontvangen. Daarnaast denk ik niet dat de situatie in Brussel erger dan in andere grote steden is. Beter zouden we zich focussen op onze economie in tijden van crisis. Tenslotte denk ik dat het zou te veel geld vragen voor weinig resultaat.
Kortom mijn woord is : “Een betere opleiding voor een betere wereld!”
11/02/2010 om 19:15
Wel, integendeel van wat meneer Gielen zei, denk ik dat de nultoleranite geen utopie is. Is een wereld waar elke kleine misdaad gestraft wordt, waar we eigenlijk een paar van onze vrijheid verloren door steeds strengere wetten, een utoipe ? Dat denk ik niet.
Het is een gemakkelijke oplossing (misschien niet in de praktijk), die men zou willen invoeren om onze stad veiliger te maken. Maar deze oplossing zou dus systematisch elke misdadiger bestraffen, zonder andere factoren te beschouwen zoals context of omgeving. Inderdaad zou het misschien op korte termijn werken. Maar een veiligheid die op waarde zoals angst, wraak of ontmenselijking is gebaseerd, wil ik niet.
13/02/2010 om 12:10
Nultolerantie… een utopie?
Inderdaad lijkt dit woord een oplossing te bieden op de criminaliteit in de warmste Brusselse wijken.
Dankzij deze maatregel zou Brussels iets veiliger zijn. Maar, is de Belgische staat in staat om plaats voor de opgepakte misdadiger in centras of gevangenissen te bieden? Belgie zit in een crisis, ze kan zich die luxe niet bieden.
Daarboven is die regel te strikt; we zouden het bijvoorbeeld alleen appliceren op de misdadiger die al een strafregigster hebben. En denk aan de verzachtende omstandigheden. Als de nultolerantie voor alle misdadigers geldig zou zijn (wat precies het principe is van die maatregel) zullen veel “onschuldigen” in gevangenissen terechtkomen.
Tenslotte zou criminaliteit in Brussel stijgen. Inderdaad, door de 16-jarigen op te sluiten zullen die zeker in contact komen met gevaarlijker en agressiever personen die hen zullen invloeden…
Volgens mij is nultolerantie een utopie die België zich echt niet kan permitteren.
14/02/2010 om 19:39
Straffen, altijd straffen!
Waarom discussiëren we altijd van wie wij moeten in gevangenis zetten en voor hoeveel tijd?
Waarom zoeken wij altijd aan een middel om de rechterlijke zaken sneller te regelen en aan meer plaatsen in de gevangenissen?
Jullie gaan waarschijnlijk me idealist vinden, maar volgens mij straffen geen oplossing is om de criminaliteit te verminderen. Ik ben dus niet akkoord met M.Arnaud als hij zegt dat nultolerantie een gemakkelijk oplossing is om onze stad veiliger te maken.
Maar in tegendeel, ik zegt niet dat de criminelen niet gestraft moeten worden, en ik ben akkoord met de procureur van Brussel Bruno Bulthé: De criminelen dit de hulpdiensten zoals de politie aanvallen moeten hard worden aangepakt.!
Maar Ik pleit voor een betere opvoeding en réinsertie systeem om de criminaliteit verminderen wat zou de opossing zijn aan de meerderheid van de justicie problemen!
Vriendelijk Frans
14/02/2010 om 21:10
Inderdaad, als ik zeg dat het een gemakkelijke oplossing is, bedoel ik natuurlijk dat het geen goede oplossing is. Wel gemakkelijk maar, precies daarom, niet ideaal. Leer, naast het nederlands, ook de verschillende connotaties van woorden te onderscheiden.
17/02/2010 om 21:00
Ik juich toe dat er veel mensen inzitten met onze veiligheid en moeite doen om te posten op deze forums.. Maar aan de andere kant de vraag is vaak simpel , en het antwoord dan ook ..
Is nultolerantie zinvol is de vraag ??
Ja als er plaats zou zijn in instellingen en of jeugdgevangenissen. Wat is verder toe te voegen. Wie heeft er tijd en of zin om ellenlange reacties te lezen die lossen niks op. Mensen hun aandacht verslapt, concentratie verdwijnt en wat er ook staat, wordt niet meer volledig ernstig genomen.
Mvg. Joan Vliegen. 28 M hasselt.
12/03/2010 om 22:09
De gewone man heeft dit al 20 jaar zien aankomen.nu is het voor alles te laat,ben blij dat ik zo oud ben !!!!